Het kon niet uitblijven, dé “Cees Mol Memorial  Workingtest 2008” was zo een geweldig succes, dat de organisatoren Rien Thijs en Peter Maaskant wederom zo een geweldige dag organiseerden op 7 maart 2009 in Bosschenhoofd.

Waren er in 2008 nog 16 teams, dit jaar waren er niet minder dan 18 teams, …..en er waren nog veel meer aanvragen voor deze geweldige dag. Maar deelname geschiedt uitsluitend op uitnodiging.

Een team bestaat uit drie honden, retrievers of Staande honden, maakt niet uit. Dat geeft toch een bepaalde charme om al die verschillende rassen zo aan het werk te zien.

De ontvangst was weer een echte Brabantse gezelligheid, grote kannen met koffie en een heerlijk appeltaartje. De sfeer zat er meteen al goed in bij alle deelnemers en er werden volop nieuwtjes uitgewisseld.

De inleidingspeech werd gehouden door Peter, die begon met een minuut stilte voor “Cees Mol” de zo enthousiaste voorjager die veel te vroeg is overleden. Uit diep respect werden de petten afgenomen en was het doodstil.

Daarna de intro. Wederom had men drie top keurmeesters, allen Nimrod winnaars en bovendien bijzonder aangename persoonlijkheden: Peter Boons, Rien Thijs en Theo Verveer. Mannen met een geweldige ervaring en zij keuren zeker niet met het mes tussen de tanden,  doch met vol begrip voor de teams die wat onzekerder waren en waar het net wel eens iets anders liep, dan dat de voorjagers hadden gehoopt.

Men had echter iets geweldigs bedacht voor de startindeling van de teams: iedere teamcaptain mocht uit een zakje een dobbelsteen grabbelen met een nummer er op, van 1 tot en met 6,  en dat nummer bepaalde de startvolgorde. Prima, dan hoeft het team dat als eerste op de startlijst staat, niet de gehele dag de spits af te bijten. Een geweldig initiatief.

De meeste deelnemers waren niet van het feit op de hoogte dat de drie (uiterst sympathieke) groepsbegeleiders familie en hartsvrienden waren van Cees Mol. Ze hebben persoonlijk niets te doen met jachthonden, maar willen deze dag voor geen goud missen. Het staat immers allemaal zo dichtbij Cees!

Het terrein in Bosschenhoofd is gelegen naast het vliegveld “Seppe” en de vliegtuigjes die hier landen, scheerden vaak over de honden die eerst nog wel eens angstig keken, maar na afloop van de proeven kon iedereen zeggen dat zijn hond geen vliegangst meer kende, want ze keken niet eens meer omhoog.

De terreinen echter waren allemaal zoals je hoopt, ruim en heel doordacht gebruik gemaakt van de terrein situaties zoals ze zich voordeden, hekjes, kleine rillen, bosjes, en vooral veel helpers, die allemaal even enthousiast en behulpzaam waren. De hele dag geen onvriendelijk woord gehoord.

De uitblinkster deze dag was echter toch wel Jantine Mol, de vrouw van de helaas overleden Cees. Onvermoeibaar begaf deze uiterst charmante jonge vrouw zich over het terrein, voorzag de helpers en keurmeesters van koffie, werkte mee op het secretariaat, serveerde tussen de middag een heerlijk kopje soep en was uw scribente deze dag behulpzaam met het vervoer over het terrein in verband met haar handicap.  Hulde, wat een geweldig inzet. Veel dank Jantine.

De proeven waren samengesteld zoals je van “oude rotten “ in het vak kunt verwachten, eerlijk maar echt wel even werken voor de honden. Mooie lange lijnen, soms oplopend tot 140 meter!!, prachtige markeer situaties en ook Blinds.

Het waren proeven die een IWT-organisatie zeker zou willen gebruiken.

Men gaat ook steeds meer op de IWT-toer, het slepen komt men op dit niveau niet meer tegen. Wel wordt van de honden verwacht dat ze goed in de hand staan, rustig op post, absoluut geen gepiep en keurmeesters letten er heel nauwlettend op dat de voorjagers niet meer met handen aan de hond zitten.

Ook door het inlassen van verschillende hindernissen en hekjes, waar de honden moesten springen, werd helemaal de nadruk gelegd op proeven die men over de grenzen en tijdens een IWT kan verwachten!

Bosschenhoofd is een mooi terrein, ruim van opzet en toch alles dicht bij elkaar. De kantine van de plaatselijk Hondensportvereniging was in het centrum gelegen van het fraaie bosterrein. Van hier uit was alles goed te bewandelen en hadden de proeven absoluut geen last van elkaar waar geschoten werd.

Het is echt een eer om hier mee te mogen doen!

Natuurlijk zijn er de teams die wekelijks trainen en gaan voor de eerste prijs, maar in Bosschenhoofd zijn ook teams die komen voor de gezelligheid en de sfeer.

De uitslagen van de deelnemnde teams en de individuele deelnemers (klik op de uitslagen voor de vergroting) 

Tja en als dan om ca. 17.00 uur de proeven zijn afgelopen begeeft een lange stoet zich naar de oergezellige bruine “kroeg” De Stroop.

Heerlijk nog zo een sfeer, geen strak wit gelakte meubelen, maar een donkerbruine ambiance waar iedereen zich thuis voelt. Het geroezemoes was dan ook duidelijk hoorbaar. Er werden volop verhalen uitgewisseld.

Op het moment dat het sein werd gegeven dat de stampotten klaar waren, was het wel even dringen, want iedereen beschikte over een gezonde honger.

Deze service zit allemaal in de zeer geringe prijs inbegrepen, dit zijn toch uiteindelijk de dagen met een “Gouden Randje”. Tussen de stamppotten en het toetje werd de prijsuitslag bekend gemaakt. De resultaten staan op het bijgevoegde overzicht. En alsof het allemaal niet op kon, kreeg iedere deelnemer nog een dummy mee naar huis als herinnering!

Rien, Peter en al jullie geweldige en enthousiaste medewerkers, HEEL VEEL DANK  en mogen we zeggen “we komen in 2010 weer graag terug??”

Henny M. Schoor

Soest