Jan zit aan tafel maar kan nauwelijks eten. Telkens tuurt hij naar buiten naar de licht bewolkte hemel. Zijn vrouw merkt de spanning bij hem en na een half woord is Jan al richting wapenkast vetrokken, de maaltijd op het bord achterlatend.
Een half uurtje later arriveert Jan bij een van zijn favoriete aanzitladders. De inmiddels oude houten ladder heeft hij al weer vele jaren geleden samen met zijn jachtmakkers op deze prachtige plek in de bosrand geplaatst. Elk jaar weer staat dit oudje garant voor een mooi tableau.

Tijdens het beklimmen van de ladder merkt Jan dat deze wel eens wat onderhoud nodig heeft maar dat is van later zorg. Hij is gekomen voor een voorjaarsbok en niet om te timmeren bedenkt hij glimlachend. Even later zit onze vriend prima geïnstalleerd met zijn vertrouwde buks op de schoot het veld op te kijken.

Na enige tijd kraakt het in het bos achter hem. De spanning stijgt en even later treedt een das uit de dekking. Het prachtige dier trekt voor Jan langs en neemt wat droog gras mee terug het bos in. Grote schoonmaak zeker denkt Jan. Hij richt zijn blik weer op het veld en plots treedt voor hem een knopbok uit een singel. Na de bok kort doch uitvoerig bestudeerd te hebben besluit Jan dat dit zeker een prima afschotbok is. Na 40 jaar reewildbeheer heeft hij door zijn ruime ervaring immers niet zo veel tijd meer nodig om aan te spreken als de gemiddelde jager.
Jan legt aan op het blad en tegelijk met het overhalen van de trekker beweegt de lat waarop de buks rust. De bok tekent iets, springt af en verdwijnt met een rotvaart na 40 meter in het bos.

Dit heeft hij nog nooit meegemaakt, alle stukken die hij in zijn lange jagersleven heeft geschoten lagen vrijwel binnen 15 meter met doorgaans prima bladschoten. Eerste gedachte die bij hem opkomt is dat hij gemist heeft. Toch zit het hem niet lekker en besluit alles nog eens te evalueren. De lat zit echt los en kan een schotafwijking veroorzaakt hebben. Het feit dat de bok getekend heeft doet hem besluiten toch de aanschotplaats te gaan bekijken.

Op dat moment trilt het mobieltje in zijn broekzak, zijn vriend Pol is nieuwsgierig geworden na het horen van het schot. Pol is zijn oude jachtmaat die in een klein huisje ergens aan de bosrand woont. Hij en zijn Duitse Staande korthaar teef Pasja leven daar een beetje afgezonderd maar beiden zouden niet anders willen. Samen zijn ze de oren en ogen van het veld en weten alles wat rondom hen gebeurd. Jan weet dat Pol zo hier en daar wat nazoekwerk doet met zijn maatje maar heeft hier nooit gebruik van hoeven maken. Eigenlijk weet Jan weinig van honden en nog minder van nazoekwerk.

Jan is een beetje radeloos na het verdwijnen van de bok en weet niet of hij nu blij moet zijn of niet dat Pol met Pasja een kijkje komt nemen. Hij staat wat onbeholpen te kijken als de hond wordt down gelegd en zijn begeleider op zijn knieën de aanschotplaats onderzoekt. Meer dan enkele snijharen is er niet te zien. Heel bedaard haalt Pol vervolgens zijn hond, die minutieus het werk van Pol nog eens overdoet. Op het commando “zoek de zieke bok” begint Pasja het spoor van de bok te volgen. Langzaam strekt de lange zweetlijn zich en Pol neemt het tempo van zijn hond aan. Even later zijn ze uit zicht.

Jan weet nu helemaal niet meer hoe hij het heeft. Een levenlang ervaring en dan dit! Een kwartier later trilt het mobieltje weer. Een hartelijk “weidmannsheil” doet de zenuwen van onze vriend enigszins kalmeren. Pol vertelt hem dat het schot een beetje hoogblad zit en dat er geen spoor van zweet te bekennen is. Dit komt volgens zijn vriend wel eens vaker voor. Zonder een goede hond en een opgeleide begeleider komen deze stukken helaas vrijwel nooit
binnen. Dergelijke schoten worden dan eenvoudigweg als “gemist” of “schampschot” afgedaan, vertelt Pol hem.

Na een goede borrel genoten te hebben in het kleine maar vertrouwde huisje van Pol keert Jan huiswaarts, zijn bok in de wildbak achter in de auto.

Om ons jagers te laten kennismaken met het onmisbare zweetwerk organiseert uw NOJG in het vroege voorjaar van 2012 een seminar over dit onderwerp. Een aantal specialisten uit het vakgebied zal lezingen houden en natuurlijk kunt u uitgebreid vragen stellen.
In navolging van deze leerzame middag willen wij enige weken later een 6-tal ree- en grofwildbeheerders die in het bezit zijn van een goede hond maar geen ervaring hebben met het zweetwerk, de basis van dit prachtige en vooral dankbare werk in de praktijk bijbrengen .
U leest hier binnenkort meer over in uw verenigingsblad.