Verslag Artemisproef in Heerle, Noord-Brabant op 16 januari 2016.

Artemisproef b noord-brabant 2016

 

Verslag van Henk Verhoeven

TomTom heb ik niet meer nodig. De route naar de Bolusberg in het Brabantse Heerle ken ik nu wel zo ongeveer uit mijn hoofd. Tientallen keren ben ik er naar toe gereden, voor KNJV-proeven, MAP’s en de vele Artemisproeven van de JTGH/NOJG. Maar deze keer was het anders. Boegbeeld en eigenaar van de Bolusberg, jager en jachthondenman in hart en nieren, Ben Hectors was op 70-jarige leeftijd, begin december overleden. Een onwerkelijke situatie Ben daar niet meer aan te treffen met zijn enthousiaste verhalen over draadharen en zijn jachtavonturen. Enkele maanden eerder had hij nog uitgebreid de stambomen met me doorgenomen van een Duitse pup die ik besproken heb; en zonder dat ik het hondje ken – of het überhaupt al bestaat – is het door de verhalen van Ben gaan leven. Jager en jachthondenman; maar bovenal een liefhebber van de echte draadhaar. Wat zullen we hem missen! Ben, als je vanuit de eeuwige jachtvelden meekijkt: Bedankt voor Alles. Zonder jou zou de jachthondenwereld in Nederland er anders uitzien!

De Artemisproef op 16 januari begon met een minuut stilte voor Ben en een woord van medeleven en dank voor Ben’s vrouw, Leny Hectors, die ondanks alles ervoor gezorgd heeft dat de wedstrijd gewoon doorgang kon vinden.

PROEF 3; KLEINWILDJACHT.

En de wedstrijd zelf. In de nieuwe opzet zijn er vier “gewone” proeven en één proef met een bijzonder opzet: 3 apporten met een hoge moeilijkheidgraad. De drie-apporten-proef in het Kotterbos in oktober waren nog goed te doen. Wat zou ons vandaag te wachten staan?

De groep voorjagers waarin ik met mijn hondje Idefix was ingedeeld begon met proef 3, de kleinwildjacht, die gekeurd werd door Jan Steenbeek. De proef vond plaats op een wat hoger gelegen open weiland met een bolling erin. Gezien deze omstandigheden zou een droog veld verwacht mogen worden, maar dat viel erg tegen. Het was ongemeen zompig en nat; omstandigheden die niet het beste uit mijn hondje halen. De opdracht was redelijk eenvoudig; op een kleine 75 meter links tegen de bosrand was een konijn geschoten, dat door de hond vrij zoekend gevonden kon worden. Was dat gebeurd en was de hond op de terugweg met het konijn dan viel rechts een schot zodat de hond op gehoor kon markeren waar ongeveer het tweede stuks wild gevonden kon worden. Voor de meeste honden vormde deze proef amper een probleem; zo niet voor mijn hondje, dat door de nattigheid al zijn drive en snelheid verloor en daardoor buiten de gestelde tijd met het laatste apport binnenkwam. Altijd balen om al in zo’n eerste proef eruit te liggen. Maar goed: that’s life (..en het voordeel is natuurlijk, dat je na het verwerken van de eerste frustratie, lekker ontspannen de proeven van de rest van de dag kunt lopen. Een mooie training, waarvan ik dan ook nooit snap dat mensen na het missen van een apport er de brui aan geven en naar huis gaan..).

PROEF 2: WATERWERK

De volgende opdracht was gedoopt “waterwerk” en vond plaats bij de grote vijver op het Bolusberg terrein. Voorjager en hond staan op het uiteinde van de vijver en horen linksvoor in de bosschages een schot vallen. Vervolgens valt er ook op rechts nog een schot en kan duidelijk zichtbaar een eend gemarkeerd worden die in het water valt, zo’n kleine 3 meter van de kant. Opdracht is eerst het linkse apport op te halen omdat niet zeker is of de geschoten nerts ook kikdood is. Van de hond wordt verwacht dat hij vrij zoekend het linkse deel van het bosperceel afzoekt. De voorjager kan weinig ondersteuning bieden omdat de hond al snel uit zicht is. Door actief en zelfstandig zoekwerk dat vereist werd – een reden waarom vooral voorjagers met staande honden zo graag deelnemen aan de Artemisproeven – kond de nerts worden binnengebracht. Enkele honden verloren punten omdat ze als eerste naar de zichtbaar te markeren eend renden. Over het algemeen echter kon keurmeeste Hans de Klein mooie punten uitdelen. Een enkele hond weigerede de nerts op de pakken, waarmee maar weer eens onderstreept wordt dat het echt nodig is met dit soort wild te trainen alvorens aan deze wedstrijden deel te nemen.

Artemisproef a noord-brabant 2016PROEF 1: EEN DRIEDUBBEL APPORT.

Na deze twee opwarmers op naar proef 1, die plaatsvond op de oude stortplaats, een kleine 500 meter van de Bolusberg vandaan. Daar stond keurmeester Ries van Wanrooij de deelnemers op te wachten voor wat ongetwijfeld de meeste pittige proef van deze wedstrijd, en misschien ook wel van een groot aantal van de laatste Artemisproeven was. Een ervaren Nimroddeelnemer liet me weten dat deze proef van een stevig Nimrod niveau was, waar het daar dan gewoonte is 15 minuten voor zo’n proef te geven waar hier de honden geacht werden in 8 minuten drie zware apporten binnen te brengen. Dus: maakt je borst maar nat….

Hond en voorjager staan op een dijkje, van waaraf de hond blind vooruitgestuurd moet worden over een sterk geaccidenteerd en begroeid terrein, waar die ochtend ook nog eens enkele fazanten en reeën waren opgegaan. Na zo’n 150 meter stuit de hond – buiten zicht van de voorjager – op een konijnensleep. Pakt hij die goed op, dan wordt wanneer de hond een 20 meter goed op het spoor zit meteen weer verwarring gezaaid door een schot achter hem en een opgeworpen fazant. Bedoeling is dat de hond dit wel markeert, maar onverdroten zijn sleep uitwerkt en het konijn naar zijn voorjager brengt. Vervolgens moet de hond de fazant ophalen. Is dat gelukt, dan wacht nog een zeer steile, met taaie bramen begroeide helling waarachter een geschoten vos te vinden is.

Mission Impossible zo leek het aanvankelijk. En inderdaad: van de eerste 20 deelnemers lukte het niemand de proef te voltooien. Velen vonden niks, sommigen het konijn en een enkelen het konijn en later nog de fazant. Aan de vos waren nog maar paar combinaties toegekomen. Thijs van Dieten met zijn krachtige Slowaakse ruwhaar lukte het de vos te vinden, maar het afdalen van de steile helling bleek voor deze powerhond toch een te grote opgave. Hij verdwaalde in de dichte bramen en kwam op een gegeven moment muurvast te zitten met de grote vos in zijn bek. Thijs kon niet anders dan zelf de helling opklimmen om zijn onfortuinlijke hond te helpen. Iets vergelijkbaars overkwam Corina Sanders met haar gele labrador Cerbel Arrow, ook wel Kees genaamd. Deze pittige, zeer werklustige stoere labradorreu haalde zeer mooi en snel het konijn en de fazant binnen. Ook de steile helling werd vlot genomen en al snel stond de hond met een forse vos in zijn bek bovenaan de berg. Helaas koos ook hij een verkeerde weg naar beneden en kwam vast te zitten in de bramen. Na lang proberen kwam de hond zonder vos naar beneden. Een extra poging leidde ondanks de geweldige inzet van deze pure werkhond, niet tot het gewenste resultaat, zodat Corina met twee apporten binnen genoegen moest nemen.

Daarna was nummer 21 aan de beurt, William Jetten met zijn Heidewachtel Escott van de Westpolderjagers, de winnaar van de Hubertus van vorig jaar, een combinatie die ook dit jaar al een plaatsing voor de Hubertus op zak heeft en – nu loop ik vooruit op mijn verhaal – ook de eindzege van deze dag zou binnenslepen. Hij voerde de opdracht – niet helemaal binnen de gestelde tijd – maar wel vlekkeloos uit en liet zo zien dat het toch geen onmogelijke opgave was. Ook Linda Weijnans met haar mooie Vizsla reu Gento van de Verre Hoeve haalde de vos op, maar liet helaas de eerste apporten liggen. Onbetwiste topper op deze proef was de Draadhaar Greno vom Sprakeler Holz van Bram Lesterhuis. Deze hond verrast wel vaker (lees het verslag over de wedstrijd in het Kotterbos er nog maar eens op na), en wist nu in een recordtijd het konijn en de fazant binnen te brengen. Ook de vos kostte deze kortbehaarde Duitse Staander Draadhaar weinig moeit. Een topprestatie. Toen was het mijn beurt: het konijn ging vlot, maar toen Idefix voor een tweede keer werd uitgestuurd voor de fazant, pakt hij opnieuw het konijnenspoor op en eindigde dus ver van de fazant vandaan. Vanwege de snel wegtikkende tijd, koos ik ervoor de vos te proberen in plaats van nog een poging op de fazant te wagen, en – beretrots was ik – mijn kleine hondje bracht op een schitterende manier de vos over de steile, met bramen begroeide helling. Na een teleurstellend begin, kon mijn dag niet meer stuk. Voor wie dat ongetwijfeld ook gold was Iwan Hoefnagels met zijn nog jonge draadhaar Bass van de Pollefers. Net een KNJV-B diploma binnen en trainend voor de A, laat hij hier zien een zware Nimrod proef aan te kunnen. Deze combinatie gaat nog ver komen, zoveel is wel duidelijk.

Proef 4: MARKEER OP SCHOT.

Na de enerverende belevenissen bij proef 1, nu terug naar de Bolusberg voor de twee laatste proeven, 4 en 5. Proef 4 werd gekeurd door Jan Steenbeek, en hij moet wel een erg bedenkelijk beeld van mijn hondje gekregen hebben, omdat hij weer op hetzelfde natte veld, dezelfde truttigheid liet zien als vanmorgen. Toonde hij in proef 1 nog intelligentie, power en passie, hier was hij na het markeren weer meer bezig hoe zijn voetjes droog te houden dan te onthouden waar het markeer gevallen was. Na veel treuzelen, zoeken en dirigeren kwam de koet binnen. Daarna nog een konijn, maar toen dat binnen was, was de tijd al lang om. Geen punten dus voor deze op zich niet zo moeilijke proef. Nu ja, voor de prijzen hoefde ik het niet te doen, maar ik baalde soms wel dat ik de peper thuis vergeten was…

PROEF 5; BOSJACHT.

Tot slot proef 5, de bosjacht, gekeurd door Hans de klein. Gelukkig voor mij (en mijn hondje) in een droog bos, dus hij ging weer als een speer weg na het apport-commando. Na het horen van een schot was het zijn taak in het dichte bos zelfstandig een sleepje van een nijlgans op te pakken en die te apporten uit een klein vennetje. U raadt het al, het vinden was niet zo’n probleem, natte voeten halen iets meer. Dus eerst een aantal rondjes rond het vennetje – zo kregen we via de Walkietalkie door – voor de gans echt geapporteerd werd. De duif die vervolgens rechts in een sparrenbos gezocht moet worden was een peulenschilletje. Al bij al toch een mooie afsluiter dus. Wat minder was deze proef voor Bram Lesterhuis. Hij had tot nu toe alle apporten binnen – ook op de extreem moeilijke proef 1 – maar vond hier zijn Waterloo; letterlijk, want zijn hond apporteerde de nijlgans in het water niet. Altijd balen om er bij de laatste proef nog uit te vallen. Maar ondanks dat heeft deze combinatie zijn kwaliteiten getoond.

EINDUITSLAG.

Het was donker toen we aankwamen, en ook de prijsuitreiking vond plaats in het donker. Twee combinaties hadden alle apporten binnengehaald. De derde plek was voor Carlijn Bezuijen met haar labrador Loyal Amy van de Hooydam Hoeve. Op de tweede plek eindigde Iwan Hoefnagels met Bass van de Pollefers, en eerste werd – ik vermeldde het al – William Jetten met Escott. Omdat William al een uitnodiging op zak had, ging de Hubertus-uitnodiging van deze wedstrijd naar Iwan met Bass. Ben Hectors zou er ongetwijfeld trots op geweest zijn dat een vertegenwoordiger van zijn lievelingsras het op zijn terrein tot de Hubertusfinale geschopt heeft.

Artemisproef c winnaar noord-brabant 2016

De Winnaar Wim Jetten | No 2 Iwan Hoefnagels  | No 3 Carlijn Bezuijen

UITSLAGEN:

Officiele puntenuitslag Artemisproef Brabant 16 januari 2016

Uitslag

Naam voorjager

Naam hond

Totaal punten

1. William Jetten Escott v.d. Westpolderjagers 331
2. Iwan Hoefnagels Bass van Pollefers 326
3. Carlijn Bezuijen Loyal Amy vd Hooydam hoeve 311
4. Corina A Sanders-de Pijper Cerbel Arrow 306
5. Bram Lesterhuis Greno vom Sprakeler Holz 284
6. Natascha Ripzaad Nev’s Dream Shendor vd Hooydamhoeve 283
7. Hans van Alphen Bento 277
8. Nico Koster Oukje v.h. Meekenesch 275
9. Rikus Leehuis Arko 270
10. Lilian Solleveld Gaudi von der Königsleite 258
11. Jolanda Knaapen-Henskens Tygo 258
12. Inge van Niel Avance Floor van het Lingegat 257
13. Henk Verhoeven Langs de Beek Idefix 256
14. Ad van Oosterwijck Seffus van de Kastanjelaan 255
15. Joan Claassen Azar v/h Wiener-Benteler-Land 255
16. Cockie van Dieten Blazer (Blitz Only van Loenerhof ) 254
17. Frank van Erp Homer 253
18. Vanda Klein Gompie 248
19. Thijs van Dieten Joris 242
20. Esther van Vlerken Dual Bente van de Hooydamhoeve 239
21. G.J. IJsseldijk Kim Right Valuta 223
22. Linda Weijnans Gento v.d. Verre Hoeve 221
23. Hanneke Raats Hidde v.h.Eppenzolder 217
24. Peter van Laar Donja van de Bovensluis 198
25. Rini van Kuijk Nico von Hoxfeld (Darco) 196
26. Marjolijn v Iperen Nieuwboer Avance Aron v/h Linge-Gat 181
27. Judith Sabelis Vermeulen Banjer 173
28. Aart van Grootheest Nouscka van de Rooise Heikant 173
29. Anne-Marie Smithuis van den Broek Queens Odet van Marleans (Bessy) 157

** = Alle apporten binnen.

Nummer 2 heeft een uitnodiging gekregen voor de Hubertusproef in April 2016. Nummer 1 had al een uitnodiging als titelverdediger.


Beste Voorjagers,

Naast dat ik afgelopen zaterdag heb geholpen bij de proeven, heb ik ook nog wat foto’s gemaakt.

De foto’s van deze dag zijn terug te vinden via onderstaande link: https://goo.gl/photos/Js3hQy5G2aje9prt7

 

Artemis Brabant NOJG

Print Friendly

Reageren is niet mogelijk