Wij leven samen met een roofdier

verwilderde kat
Nederland telt naar schatting 2,5 tot 3 miljoen huiskatten. Een aanmerkelijk gedeelte hiervan is volkomen verwilderd dankzij het feit dat ze door mensen zijn gedumpt (vooral in de vakantietijd) of omdat ze op eigen initiatief de wijde wereld in zijn getrokken. Van de andere wordt het merendeel uitgelaten in eigen tuin en die van de buren, waarbij ze vaak ver weg zwerven alvorens weer thuis hun warme plekje op te zoeken. Hierbij jaagt bijna elke kat op kleine zoogdieren (tot aan hazen en konijnen toe) en op vogels. Ook de stadse katten. Ook de verzadigde katten. Vaak brengen ze de prooi mee naar huis, maar niet altijd. Lang niet altijd wordt de prooi opgegeten.

kat a

Harde gegevens over aantallen struinende katten en de toegebrachte schade zijn er nog niet. Er zijn slechts grove schattingen maar de getallen liggen hoog, erg hoog. Een objectief overzicht wordt gegeven in een studie Prof. Hackländer van de Universität für Bodenkultur te Wenen: Einfluss von Hauskatzen usw.

Het is een wereldwijd probleem. In Nieuw Zeeland wordt er zelfs voor gepleit het land kattenvrij te maken, aangezien de oorspronkelijke natuur daar helemaal niet op dit soort roofdieren ingesteld is en plaatselijke soorten met uitroeiing bedreigd worden.

De meeste prooidieren van de kat zijn knaagdieren en spitsmuizen (insecteneters), gevolgd door vogels. Miljoenen, vooral jonge vogels.

Er zijn geen redenen te beweren, dat de kat ook in onze natuur hoort! Integendeel, het is zaak ze zoveel mogelijk uit de natuur te verwijderen. Maar hier begint het probleem.

Veel mensen voelen een sterke band met hun huispoes. Mogelijk hangt dit samen met het feit, dat door de domesticatie juveniele kenmerken (zoals kopjes-geven) behouden zijn gebleven. Het is dan ook begrijpelijk, dat ze gruwen van het feit, dat er in ons land door boswachters en jagers zo’n 13.000 per jaar afgeschoten worden. Deze boswachters en jagers doen dat echter niet vanwege hun schietlust, maar omdat ze meer dan anderen zien wat de katten aanrichten in de natuur.

kat b

De PvdD voert nu een actie om het afschot te verbieden. Afschot zou niet de oplossing zijn van het probleem – en daarin heeft de partij gelijk. Landelijk gezien is afschieten dweilen met de kraan open en blijft dat tot er iets aan de instroom van nieuwe katten gedaan wordt. Maar consequent volgehouden afschot heeft plaatselijk wel degelijk effect

Wegvangen en ‘verwijderen’ is nog een optie. Wat verwijderen inhoudt mag uzelf invullen. Voor herplaatsing in een liefdevol gezin zijn de aantallen wel erg hoog en de dieren, die het door hun kracht gered hebben in de natuur, zijn gewoonlijk ontembaar geworden.

Voor het beperken van de instroom of de schade zijn er volgende mogelijkheden:

  • verplichte sterilisatie van huiskatten
  • invoering van een chip-plicht voor katten
  • invoering kattenbelasting
  • zorgen dat de kat niet uw huis/tuin verlaat
  • de kat de bel ombinden (of een geavanceerd elektronisch alternatief)
  • bevorderen d.m.v. campagnes dat de mensen geen dieren meer loslaten in de natuur

Alles, behalve TNR! Maar daarover hieronder meer.

Zolang het nog niet zover is, is afschot of wegvangen en ‘verwijderen’ de enige optie.

Intussen, laat iedereen die bang is, dat zijn huisdier afgeschoten wordt er simpelweg voor zorgen, dat hij niet in het veld komt. Merkwaardigerwijze echter is de communis opinio, dat een kat alles mag. Maar zie wat de Flora- en Faunawet zegt. Als u een vogelnestje uithaalt, wordt u zwaar beboet. Als uw kat dat doet (en dat doet hij vaak), bent u in overtreding en zou dat in principe ook moeten gebeuren. Helaas gebeurt dat niet. Katten gaan in de praktijk hun gang.

Als een kat gechipt zou zijn en betrapt wordt in de natuur, dan zou de eigenaar zijn kat terug kunnen krijgen met bijbehorende boete. Dit juichen zowel natuur- als dierenbeschermers toe.

Kattenleed of vogelleed.

kat cEr is nog een punt van misverstand: dierenbescherming wordt door velen vereenzelvigd met natuurbescherming, terwijl deze vaak strijdig zijn. Door deze begripsverwarring hebben veel mensen moeite om jagers als natuurvrienden te zien, terwijl jagers zichzelf wel als zodanig zien.

De natuurliefhebber kijkt namelijk naar het geheel, de dierenbeschermer naar het individuele dier. Dit heeft echter averechtse gevolgen. Wanneer je een kat beschermt in de natuur, bezorg je de vogels meer leed en doe je die natuur geen goed.

Dus welk dier beschermt de dierenbeschermer in dit geval?

Of beschermt hij alleen zijn/haar privé-gevoelens?

TNR – het nieuwe sprookje.

Er is nog een ander fenomeen. Dierenbeschermers hebben een merkwaardige oplossing bedacht. Deze heet TNR, naar het engelse Trap Neutre and Release. Ofwel Vangen, Steriliseren en Terugzetten in de natuur. Het – twijfelachtige – doel is weer het beschermen van een individueel dier. De kat in dit geval. Om het natuurbeschermingsaspect er bij te slepen wordt beweerd, dat als de meeste dieren maar onvruchtbaar gemaakt zijn, na vele, vele jaren de populatie wel uitsterft – uiteraard zolang er geen instroom is van nieuwe dieren. En ondertussen gaan de gesteriliseerde katten door met het vangen van vogels, jonge hazen en konijnen.

TNR kan in het gunstigste (!) geval een populatie plaatselijk (!) stabiliseren, maar beweren dat het een structurele oplossing brengt is een vorm van ideologisch wensdenken. Men stelt het gevoel boven de logica.

Het is dus een aanslag op het gezonde verstand, dat de Dierenbescherming van de overheid een ontheffing heeft gekregen, om duizenden van die gecastreerde rovers weer terug te zetten in de natuur.

Graag zou ik zien, dat praktijkmensen aan de discussie op joop.nl hun steentje bijdragen.
m.v.g.
Paul Bouwmeester
www.jachtargumenten.nl

Print Friendly

Reageren is niet mogelijk