WOLPHAARTSDIJK: LAATSTE ARTEMISPROEF JTGH/NOJG VOOR DE HUBERTUSFINALE

Opgemaakt door: Henk Verhoeven

Zaterdag 12 maart was alweer de laatste wedstrijd van het Artemisseizoen. Op verschillende proeven in diverse provincies hebben jachthonden kunnen laten zien wat ze waard zijn op het werk na het schot en bij kunnen dragen aan de weidelijke uitvoering van het jachtbedrijf. Dit keer waren we te gast op de landschapscamping De Heerlijkheid van Wolphaartsdijk (te Wolphaartsdijk). Dank voor de familie Janse voor het beschikbaar stellen van deze prachtige locatie en de geïmproviseerde maar overheerlijke catering. De Viszla’s van de familie konden vanwege deze thuiswedstrijd helaas niet meedoen, en moesten jaloers toezien hoe hun soortgenoten heerlijk aan het werk waren met hun baasjes, op proeven waar je je borst voor nat moest maken. Het wijde en open Zeeuwse landschap inspireerde de organisatie tot proeven waarin vooral het aspect “Ver” een hoofdrol speelde. 

 

JTGH Artemis Zeeland 2016 aPROEF 2: KLEINWILDJACHT

Met mijn hondje Idefix was ik in groep 3 ingedeeld en wij begonnen in de ochtend met proef 2 die gekeurd werd door Piet Damme. Ik was als eerste en stond dus voor een maagdelijk veld. Hoewel “maagdelijk”? Ofwel mijn hond had teveel lente in zijn kop (..want het was me een prachtige, zonovergoten dag..) of er had een lieflijke hondse dame in haar loopsheid over het veld gelopen, want de opdracht in een veld en singel een konijn op te sporen werd behoorlijk ontsierd door een hoop gesnuffel en pootjes lichten. Geen lekker begin dus, en ik moest behoorlijk wat verbale kracht op mijn draadhaartje zetten om hem in een goed zoekpatroon te krijgen. Eenmaal het konijn gevonden werd op het open veld aangrenzend aan de dekking nog een duif geschoten die de hond met het eerste wild in zijn bek zou moeten markeren. Helaas koos mijn hond een hele andere route dan gepland en kon het schot pas gelost worden toen hij al bij me terug was. De duif binnenhalen was dus niet zo moeilijk. Andere honden die echt met wild in hun bek moesten markeren hadden er dan ook iets meer last mee.

 

JTGH Artemis Zeeland 2016 bPROEF 3: OP POST

Bij proef 3 stond Hans de Klein klaar om de deelnemers op te vangen. Voorjager en hond staan voor een smalle opening in een verder redelijk dichte heg en zien op flinke afstand (..en dan hebben we het echt over meer dan 200 meter, dus “ver”..) een jager staan die een stuk wild schiet. Deze kan gemarkeerd worden en de taak van de hond die vlot op te halen. Dan zie je toch dat sommige honden zich op de afstand verkijken en niet ver genoeg doortrekken voor het apport. Eenmaal de meerkoet binnen, blijkt er nog een tweede stuk wild in de singel zelf te liggen. Uitdaging hier was dat de hond zelfstandig in het juiste zoekgebied blijft en niet afdwaalt het grote veld op. Voor Idefix geen probleem. Hij haalde beide apporten zonder veel gedoe binnen.

 

JTGH Artemis Zeeland 2016 cPROEF 1: DRIEDUBBEL APPORT

Proef 1 was deze keer de proef met de verhoogde moeilijkheidsgraad en drie (in plaats van twee) apporten. De beoordeling van deze extra moeilijke proef lag als vanouds weer in de deskundige handen van keurmeester Ries van Wanrooij. Ik noemde de weidsheid van het Zeeuwse landschap, en dat had de organisatie hier tot een zeer ver apport geïnspireerd; een blind op meer dan 250 meter, met daartussen een sloot en een wisseling van bodembegroeiing. Hier werd gevraagd dat honden echt strakke en verre lijnen kunnen lopen. Nu is Idefix hier niet zo slecht in, en met een enkele bijsturing kwam hij vlot op de plek waar de geschoten duif lag die hij in recordtijd binnenbracht. Op de terugweg werd links – ook op een dikke 100 meter – een nerts geschoten die in de sloot lag. Op geluid en gelukkig wel met de jager zichtbaar in beeld moest de hond de plek vinden waar de nerts zijn laatste adem uitgeblazen had. Gelukkig liet mijn hond zich ook hier vlot naar toe dirigeren en binnen enkele minuten had ik dus de eerste twee apporten van deze meesterproef binnen. Super!

Toen het derde deel. Ries van Wanrooij gaf aan dat in een gebied bestaande uit twee bosschages, en open ruimte daartussen en erachter, nog een vos moest liggen. Of de hond die binnen wilde brengen. Ik stuurde mijn hond als eerste naar de rechtse bossage en liet hem die uitkammen. Geen vos. Wel de opmerking van de keurmeester “..hij negeert de lucht..”. Wat werd daarmee bedoeld? Net voor het bos stonden duidelijk zichtbaar twee bakken die voor het vervoer van de vossen gediend hadden. Had mijn hond die geroken en was hij na een korte inspectie verder gelopen? Of bedoelde de keurmeester dat de vos in het rechtse stukje bos lag en mijn hond dus weigerde de vos op te pakken? In mijn hoofd zette het laatste idee zich vast (..zoiets heet geloof ik een Idee-Fix..) en daarom stuurde ik mijn hond nogmaals de rechtse dekking in, waar hij steeds uitkwam zonder vos in zijn bek. In de veronderstelling dat hij ‘m express liet liggen (..iets wat hij vroeger ooit ook gedaan heeft, maar waarvan ik dacht dat ik het door zorgvuldige training gecorrigeerd had..) werd ik boos op hem en dirigeerde hem met steeds meer stemverheffing en ongenoegen in mijn stem hetzelfde stukje bos in, wat steeds maar niks opleverde. Uiteindelijk gaf de keurmeester aan dat de tijd om was. Geïrriteerd over deze mislukking (..want ja, ik was begonnen aan deze wedstrijd met de stille hoop nog een Hubertusplekje te bemachtigen..) vroeg ik aan de keurmeester wat er nu precies aan de hand was. Verlost van zijn bedillerige baasje zocht Idefix nu zelfstandig verder en kwam nog voor ons overleg ten einde was met een flinke vos in zijn bek aanzetten. Je snap; ik kon mezelf (….) wel voor mijn kop slaan. Beretrots was ik op mijn hondje, maar omdat de vos buiten de tijd binnen was, telt die niet mee en vervloog mijn hoop deze Artemisproef met “alle apporten binnen” te kunnen afronden. Wijze les voor mij? Vertrouw wat meer op je hondje. En laat je niet gek maken door (goedbedoelde) opmerkingen van keurmeesters of deelnemers. Die kunnen je vaak meer hinderen dan helpen!

PROEF 5: NAZOEK HAARWILDJACHT

Tijdens de middagpauze konden de deelnemers genieten van heerlijke snacks en drankjes in de geïmproviseerde catering in de schuur van de familie Janse. Buiten scheen een overdadige zon die de donkere wolkjes in mijn hoofd over de frustraties van proef 1 snel lieten wegsmelten. Wat is het toch heerlijk, zo in de natuur, met dit weer, met je hondje, met gezellige mensen met je hobby bezig te zijn. Ongemerkt kwam het liedje van Louis Armstrong op in mijn hoofd: “..What a wonderful World..”. Lekker uitgerust konden we beginnen aan de middagproeven, wij als eerste proef 5 die gekeurd werd door Hans de Klein. Simpele opdracht; voor u in de dekking moeten nog twee konijnen liggen, aan u die binnen 5 minuten binnen te halen. Omdat de hond snel in de dekking verdween en dan niet meer zichtbaar was, kon je hier als voorjager weinig doen (..en mijn hondje zal dit ongetwijfeld als een opluchting ervaren hebben..). Zonder problemen werden de twee konijnen dan ook binnengebracht. Keurig binnen de tijd ook.

PROEF 4: NAZOEK WATERWILDJACHT.

Het Veerse meer lag er prachtig strakblauw bij, beschenen door een felle voorjaarszon. Het was dan ook geen straf te moeten wachten in “de wachtruimte” voor proef 5, op het uitgestrekte grasland voor dit schitterende water. Piet Damme keurde deze proef, die buiten het terrein van de Landschapscamping lag, waardoor voorbij rijdende fietsers en wandelaars met hun honden konden zien wat onze hobby allemaal inhoudt en soms ook achteloos door het terrein liepen, daar lekker op een bankje gingen zitten of hun hond balletjes lieten apporteren. Maar ja, ook in de praktijkjacht kan een apport soms gehinderd worden door allerlei onbekende factoren. Daar moet een goede jachthond mee om kunnen gaan. Uiteindelijk bleken niet eens deze menselijke verstoringen voor de meeste problemen te zorgen, maar een zeer verleidelijk rietveld naast het proevenveld. Sommige honden konden het niet laten die prachtige dekking eerst even uit te kammen!

Ook bij proef 4 weer veel “verte”. Op ruim 200 meter voor op het open grasveld lag tussen twee bomen een eend. Bedoeling was de hond in een rechte lijn naar deze Blind te dirigeren. Zeer veel honden weken daarbij af naar rechts, richting de genoemde verleidelijke dekking. Links van de voorjager en keurmeester lag nog een gans in het riet, op een goede 100 meter. Ook weer een blind. Een werkelijk complicerende factor bleek uiteindelijk de wind en het geluid van het water. Ver weg bleken de honden de stem en/of fluit van de voorjager amper nog te horen, en normaal zeer gehoorzame honden reageerden niet meer op de zinfluit of dirigeercommando’s. Hoewel de apporten op zich niet uitzonderlijk moeilijk waren, vielen hier toch een aantal combinaties uit doordat ze niet binnen de gestelde tijd van 5 minuten de twee apporten binnenhaalden. Nodeloos te zeggen dat Idefix de twee apporten zonder veel problemen binnenhaalde. HIJ namelijk, deed deze dag eigenlijk niks verkeerd….

Officiele puntenuitslag Artemisproef Zeeland 12 maart 2016

 

Naam voorjager Naam hond Totaal punten  
1. Harm Nuis Bryan ( Thijs) van het Muntenbos 336 **
2. Rita M.M. Lemke Gyssmo van Danekermolen 335 **
3. Hans van Alphen Bento 331 **
4. Iwan Hoefnagels Bass van Pollefers 322 **
5. Daphne Christ Meander Gringo Girl 314 **
6. Nico Koster Oukje v.h. Meekenesch 300 **
7. Wilma Kwist Kitty van de Westkerkseberg 303
8. Willy Walbeek Xquiszt Tarszy Ravasz 298
9. Marco de Cort Nev”s Dream Djeyda van de Hooydamhoeve 296
10. Henk Verhoeven Langs de Beek Idefix 279
11. Carlijn Bezuijen Loyal Amy vd Hooydam hoeve 276
12. F.W. de Kieviet Cateau (Ayka) 273
13. Liesbeth Roovers Lights Megan Highland Park 272
14. D.P. Van der Spek Dana le timbre d’or 267
15. Corina A Sanders-de Pijper Cerbel Arrow 261
16. Joan Claassen Azar v/h Wiener-Benteler-Land 256
17. Femme de Boer Baaron 241
18. Monique van Barneveld Mandy 233
19. Vanda Klein Homer 216
20. Lilian Solleveld Gaudi von der Königsleite 206
21. Hans Swart Kiebitz’s Lasse 205
22. Femke Jansen Bint 200
23. Frank van Erp Blazer (Blitz Only van Loenerhof ) 185
24. Michel Weglage Doris van t Reuseldal 174
25. Marius Albracht Cara van ’t Gina florashof 163
26. Bart Gelsing Ben 161
27. Remco Wezenaar Meander Close Forever “Dazzle” 161
28. Jan Akkermans Guus van de Grensstreek 158
29. Rene Machielse Boreas Bartje of Coopers Border 156
30. Jolanda Knaapen-Henskens Tygo 154
31. Mario Hartog Laycie 148
32. Ab Dubois Cato’s Aimi uit ‘t Labradorium 64
33. Karin Beezemer Merels Sofie uit ‘t Labradorium 51
** = alle apporten binnen.
De nummers 2 en 3 hebben een uitnodiging gekregen voor de Hubertusproef op 9 April 2016 in Chaam.

Op de Artemisproef in Zeeland heeft Ilse Brooijmans weer wat mooie foto’s van de proeven gemaakt. Deze zijn te bewonderen via onderstaande link;

https://goo.gl/photos/s2RkgTARkQSf4WK98

Print Friendly

Reageren is niet mogelijk