Hoe verder met de wilde zwijnen in Limburg?

Wild-zwijn-kopje

 

Het staat zo mooi op papier. Wilde zwijnen hebben de ruimte in leefgebieden, maar daar buiten wordt de populatie intensief beheerd om schade aan gewassen van boeren en tuinders te voorkomen. Dat is de theorie, maar wat is de praktijk?

In het leefgebied van Nationaal Park de Meinweg en Meerlebroek bij Roermond leven circa  zestig wilde zwijnen. Buiten deze leefgebieden leven inmiddels veel meer wilde zwijnen; naar schatting 600 dieren. Elk jaar neemt het afschot van wilde zwijnen buiten de leefgebieden in Limburg dan ook flink toe. Dat is dus allemaal niet conform het beleid dat we ooit hebben bedacht en opgeschreven. De realiteit is immers totaal anders.

Duidelijk is dat wilde zwijnen zich niks aantrekken van grenzen. Ook hun Duitse en Belgische soortgenoten maken enthousiast gebruik van het vrije verkeer binnen de Europese Unie. Met als gevolg dat er veel meer zwijnen buiten dan binnen de officiële Limburgse leefgebieden verblijven. Het afschieten van alle wilde zwijnen buiten het leefgebied, wat met het zogeheten nuloptie-beleid werd beoogd, blijkt onuitvoerbaar. We moeten overigens beseffen dat de situatie in Limburg niet uniek is. Overal in Europa neemt het bestand aan wilde zwijnen toe. De dieren passen zich enorm goed aan op hun omgeving, zijn erg vruchtbaar en hebben door de zachte winters van de afgelopen jaren niet echt te lijden gehad. De belangen van natuur en landbouw  lopen dus niet altijd parallel.

Maar wie is voor deze situatie verantwoordelijk? Een wildzwijn is een wild dier en dus van niemand. Toch moeten we samen onze verantwoordelijkheid nemen.

Het huidige faunabeheerbeleid moet op de schop daar de zaken niet geheel verlopen zoals we hebben bedacht. Afgelopen zomer was voor mij de maat vol. Eerst kreeg ik tijdens mijn vakantie in Engeland een telefoontje over een dodelijk slachtoffer door een aanrijding met een wild zwijn. Even later hadden we dat incident in Weert waar geredde zwijnen alsnog werden gedood. Het liet me niet meer los. We hebben daarom alle partijen, boeren, jagers, natuurbeschermers en andere stakeholders, verzameld aan de ronde tafel om het probleem te bespreken. Niet om te discussiëren over het beleid en wie voor of tegen is; dat is niet mijn stijl. Nee, mijn insteek is het vinden van een oplossing.

Ik vind het jammer dat maatschappelijk de discussie vaak negatief wordt gevoerd, maar ben blij dat wij hier in Limburg de dialoog zoeken. Dat merk ik ook bij de jagers.

Ik ben dan ook blij dat we er goed zijn uitgekomen. We beseffen allemaal dat het wilde zwijn niet meer volledig zal verdwijnen. Samen kiezen we voor maatwerk en we fixeren ons niet meer op het halen van een nulstand. Voor wildbeheer zijn jagers absoluut noodzakelijk. Nu en in de toekomst.

Met andere woorden; het wilde zwijn komt voorin de twee aangewezen leefgebieden, maar ook op andere plekken. Daar zullen we mee moeten leven. En daarom gaan we werken aan een andere aanpak. Want we willen het mes niet in het varken laten steken. Met doelgerichte en lokale maatregelen gaan we daar samen voor zorgen. Met de boeren, met de jagers, met de terreinbeherende organisaties. Mijn inzet is daarbij dat eventuele schade snel moet worden afgehandeld. En als het aan mij ligt, zonder eigen risico.

Patrick van der Broeck, gedeputeerde Faunabeheer provincie Limburg

Patrick van der Broeck

Patrick van der Broeck, gedeputeerde Faunabeheer provincie Limburg

 

Print Friendly, PDF & Email

Reageren is niet mogelijk