Kinderworkingtest 14 september 2019.

 

Op 4 mei 2015 waren wij (Esther, Yara en mijn persoontje) op avontuur in Duitsland op een Kinder Fun Test. Op dat moment hadden wij niet kunnen vermoeden dat dit tot gevolg zou hebben, dat wij nu al 5 jaar met heel veel plezier jaarlijks een Kinder WT organiseren, maar dan in Nederland.

Inmiddels heeft de 5e editie van de Kinder WT plaatsgevonden, waarbij wij als organisatie ieder jaar merken dat het evenement groeit. De organisatie bestaat nu uit Judith Sabelis, Lenny Kamphuis (vanaf het begin aanwezig), Jannette v.d. Wal (intussen al 3 jaar), en vers van de pers: Carolien van Suselbeek. Niet alleen raken wij beter op elkaar ingespeeld, maar ook de kinderen gaan echt oefenen. We prijzen ons rijk dat we een groep hebben van ongeveer 20 kinderen die elk jaar terugkomen. Een groot aantal van deze kinderen is inmiddels van de ene groep overgestapt naar een andere leeftijdscategorie. Ook zo zie je ze groeien.

Dit jaar kwam de Kinder WT wat moeizamer van de grond, een datum was lastig te vinden. Rekening houdend met proeven, voor de oudere kinderen toetsweken en examens, pre-zomer afsluitingen van sportclubs en de zomerperiode, waren we uitgekomen op 14 juni. Helaas gooide het weer roet in het eten, het was warm die weken, heel erg warm. Met temperaturen van boven de 30°C, de grote hoeveelheid  teken en de beschermende maatregelen qua kleding hiertegen, vonden wij het als organisatie niet verantwoord voor kind en hond. Met pijn in ons hart hebben we besloten om de dag te annuleren en een alternatieve datum te zoeken. De datum werd in samenwerking met Marie Louise (Withara labradors) belegd op 14 september. Lastig, want ja, er worden die dag ook diverse andere proeven gehouden, maar het is een keuze. Achteraf hadden we slechts 8 afzeggers en een paar nieuwe aanmeldingen, dus eind goed, al goed. We hopen uiteraard, dat de kinderen die dit jaar hierdoor niet konden deelnemen, er 4 april 2020 weer bij kunnen zijn.

Met het verplaatsen van de datum ontstond er ook een andere uitdaging namelijk, zijn de keurmeesters nog beschikbaar? Een aantal had zich opgegeven voor een MAP. Uiteindelijk werd 2 weken van tevoren duidelijk, dat beiden helaas op de reservelijst stonden, maar dus bij ons aanwezig konden zijn. Voor ons een geluk bij een ongeluk, en we waren dan ook erg blij om de keurmeesters Gerard van Beek, Helen Zimmerman, Andre Brink, Femme de Boer en Natascha Ripzaad te verwelkomen. Daarnaast hadden we een 14-tal super helpers die de job hadden om de kinderen uit groep 1 (de 6-9 jarigen) te begeleiden, dummy’s te gooien of foto’s te maken. Ieder jaar komen er weer nieuwe helpers bij, en allemaal hebben ze één ding gelijk; ze genieten met volle teugen van de dag en komen graag terug.

Op basis van de ervaring van voorgaande jaren weten we inmiddels, dat het voor nieuwe keurmeesters lastig kan zijn om een drietal proeven neer te zetten voor de verschillende leeftijdsgroepen. Daarom werd van Femme gebeld met de vraag om samen de proeven van tevoren op papier te zetten en uit te proberen. Samen met Marie Louise en Jannette werden de verschillende proeven bedacht en uitgeprobeerd, waarbij we ook gelijk keken naar de plaatsen van de wachtkamers en de schaduwmogelijkheden, want ook toen was het al warm. Met één ding hadden we niet helemaal voldoende rekening gehouden, namelijk met de snelheid van het groeien van de haag. Wauw, wat was dat ding gegroeid zeg. Gelukkig stond er op de dag zelf een hele goede werper die hoog kon gooien. Super!

Een  vast onderdeel is de lunch. Voorgaande jaren was deze geregeld via het pannenkoekenhuis welke bij het Kabouterbos in Dronten gelegen was. Omdat een pannenkoek toch wel lekker is, zijn we na wat speurwerk en belletjes terecht gekomen bij het Jagersnest in Ermelo dat ons van een goede, lekkere en stevige pannenkoek wilde voorzien. Ook weer afgevinkt!

De dagen ervoor was er onderling nog heel veel app-verkeer om de laatste zaken te regelen. De programmaboekjes waren aangepast, alle lijsten waren geprint, alle dummy’s verdeeld, goodiebags gemaakt en uiteindelijk zijn op vrijdag de diverse auto’s helemaal volgeladen om op zaterdag vroeg af te rijden naar Putten.

We waren als organisatie lekker vroeg in Putten op het mooie terrein van de Lorrekorf, en wat kan een goede bak koffie van Lenny dan lekker zijn, dat smaakt zo goed! Al snel kwamen ook de keurmeesters, helpersen fotografen, en na een bak koffie gingen we hop het veld in om de proeven door te lopen. Vanaf 09:15 uur kwamen de eerste kinderen. Zoals altijd zijn de meesten gespannen en zenuwachtig. Lenny trapt de dag af met een opening en legt duidelijk uit wat de huisregels zijn. De nadruk wordt gelegd of het feit, dat het een dag is van en voor de kinderen, en het dus ook de kinderen zijn die het moeten doen. Nadat de diverse groepen (5 in totaal) naar de juiste keurmeester of begeleider gestuurd zijn, konden we van start gaan. Langzaam zagen we de kinderen zich ontspannen en plezier maken, niet alleen met hun hondje, maar ook onderling werden er vriendschappen gesloten. Zo mooi om te zien, daar genieten we echt van. Slechts een enkel kindje had een traan, omdat het hondje iedere keer naar papa / mama ging. Gelukkig was dit slechts van korte duur en was de lach snel terug toen we met de oplossing kwamen.

Tussendoor konden we als organisatie een rondje lopen om naar de kinderen te kijken, een praatje maken, puntenlijsten verzamelen en die meteen verwerken. Na de laatste proef konden we de laatste punten invullen, diploma’s plastificeren en alle deelnemers bijeen roepen voor de prijsuitreiking. Onderwijl hebben we genoten van heerlijk gerookte ganzenborstfilet van Hollands Wild waar we mee rond konden gaan. Eén ding is inmiddels duidelijk; de kinderen hebben genoten van de dag en willen graag dat we ermee doorgaan. Dat maakt ons blij!

Vanaf deze plaats willen wij onze sponsoren dankzeggen voor het vertrouwen dat zij elk jaar weer in ons stellen.

We hopen eenieder op 4 april 2020 weer te zien!

Judith Sabelis


Sophie (6 jaar, groep 1)

Mijn dochter Sophie heeft dit jaar voor het eerst meegedaan aan de Kinderworkingtest. Ze is net 6 jaar en wilde graag mee doen. Ik heb getwijfeld of ik haar mee zou laten doen, omdat ze nog zo jong is. Na overleg met de organisatie, die zeiden dat de keurmeesters helpen als het nodig is en er voor de kinderen een succes van willen maken, was ik overtuigd en heb ik haar aangemeld. Ze is de laatste periode vaker meegegaan naar de jachttraining die ik doe met mijn koningspoedel Shiva. Ze heeft veel mee kunnen kijken en kreeg soms ook de mogelijkheid van de trainster en medecursisten om ook een oefening te doen. Wat ik merkte was, dat ze onder de indruk kon zijn van de mensen die om haar heen mee keken, waardoor zij minder overtuigend de commando’s aan Shiva gaf, en Shiva ook niet luisterde naar haar. Als Shiva dan uiteindelijk wel ging, dan bracht ze de dummy bij mij. Oh oh… hoe moet dat straks met al die vreemde keurmeesters? De twijfel nam toe… doe ik hier wel goed aan? Op andere momenten, als ik aan het oefenen was met haar, was ze overtuigend en luisterde ze goed naar mijn aanwijzingen. Ze deed precies wat ik vroeg en Shiva luisterde prima. Het kan dus wel….

We kwamen via Lisette van de Wetering in contact met een andere deelneemster, Hannah. Lisette bood ons aan om een keer met de meiden te trainen. Wat zagen wij de meiden groeien in dit uur! Uiteindelijk hadden ze de smaak te pakken. Nu maar hopen dat Sophie durft te laten zien wat ze kan en niet teveel onder de indruk van de omstandigheden gaat zijn…

14 september: De dag van de Kinderworkingtest is aangebroken. Sophie meldt zich samen met Shiva en Sophie is al heel blij met haar goodiebag. Wat leuk om dat allemaal uit te pakken en te kijken wat er in zit! Hannah en de meiden zitten samen in de groep, dat geeft wel wat steun voor de meiden. Na het praatje gaan we naar de eerste proef. We hebben een fijne begeleidster voor de groep, Suzanne. Zij loopt mee naar de proeven en ondersteunt de kinderen. Als Sophie aan de beurt is loopt ze rustig mee met Suzanne, geeft de keurmeester netjes een hand, luistert geconcentreerd naar de uitleg en gaat klaar staan. Ik zie dat Shiva naar mij kijkt en ik zie de bui al hangen…. Die gaat naar mij toe rennen… En ja hoor, zodra Sophie het commando geeft, rent ze vol gas naar me toe. Ik beslis op dat moment dat ik bij de proeven achter Sophie ga staan, zonder me er verder mee te bemoeien. De eerste proef was gelijk een waterproef, niet het beste onderdeel van Shiva, dus het was een behoorlijke opgave voor Sophie om Shiva het water in te krijgen. Wat is het dan moeilijk om niet te helpen! Maar het is haar gelukt, Shiva ging zwemmen en wat was Sophie trots. Ook de mensen om haar heen zeiden dat ze het goed had gedaan, waarbij bij mij gelijk de spanning die ik had weg viel. Sophie laat zien wat ze kan, is overtuigend naar Shiva en is niet onder de indruk van alles om haar heen. Nu kan het genieten gaan beginnen, want dat was het! Super om al die kinderen zo bezig te zien met de honden, en heel hard hun best deden om het goed te doen voor hun voorjager. Ik heb me verbaasd over het niveau waar sommige jongeren van de oudste groep al waren. Tuurlijk, de hond werkt op hoog niveau, maar de voorjager moet wel bedenken welke handeling op dat moment ingezet moet worden om de proef tot een goed einde te brengen.

De hele dag ging eigenlijk verrassend goed bij Sophie. Ze bleef rustig en geconcentreerd. Ze was duidelijk en vriendelijk tegen Shiva. Ze luisterde goed naar de keurmeesters en was niet verlegen. Sophie zag tussendoor de prijzen staan en keek haar ogen uit. Nu is onze hond niet de beste jachthond en was zij de één na jongste deelnemer, dus heb ik haar steeds verteld dat ze niet moet verwachten zo’n prijs te gaan winnen.

De prijsuitreiking was daar. De groep van 6 t/m 9 jaar stond klaar. Om de beurt werd iedereen geroepen, ze waren allemaal 4egeworden tot er nog 3 over waren. Tot mijn grote verbazing stond Sophie daar nog bij! Ze had het nog niet door. Pas toen haar naam genoemd werd, en gezegd werd dat zij derde was geworden, zag ik een ontlading! Ze was heel blij, glom van oor tot oor, wat een mooi moment was dat!

Interview met Sophie van den Berg:

Hoe vond je het om mee te doen? Ik vond het leuk dat ik met Shiva mocht werken. En Shiva deed het heel goed, daarom heb ik de derde prijs gewonnen.

Wat vond je het leukste? Als Shiva in 1 keer goed luisterde als ik ‘apport’ of ‘zoek apport’ zei.

Hoe vond je de keurmeesters? Allemaal lief, we werden goed geholpen en het werd goed uitgelegd.

Was er iets dat niet leuk was? Nee , alles was leuk.

Wil je volgend jaar weer mee doen? Ja!

Suzanne Zeegers (begeleidster groep 1a)

Voor het eerst heb ik mogen helpen bij de KinderWT als begeleidster in de jongste groep: voorjagers van 6-9 jaar.  Zo ontzettend genoten van de enthousiaste kinderen, en soms met verbazing gekeken hoe ze hun hond al voorjagen! Daar kan menig volwassen voorjager jaloers op worden… Ik kijk terug op een topdag! Goed georganiseerd, mooi weer, super leuke keurmeesters en top werk!

Volgend jaar staat in mijn agenda

Verhaal van Gwenn en Zusje (winnaars groep 3)

“Gwenn, er is een workingtest voor kinderen. Wil je daar aan meedoen met Zusje?

Daar begon het allemaal mee. En ja hoor, Gwenn wilde wel mee doen. Voor beiden een debuut. Zusje (Flora van de Waterlandspolder) en haar baas trainen graag samen, maar een proef lopen…… dat durft de baas niet en Gwenns ervaring rijkt niet verder dan een apportje gooien in de tuin.

Samen met papa/baas zijn Gwenn en Zusje een paar keer gaan trainen. Voor allebei wennen, maar elke keer weer een stapje vooruit.

Op 14 september is het dan zover. Vroeg uit de veren en op naar Putten.

Zusje en Gwenn mogen beginnen bij proef 5. Een stukje walk up samen met een ander hondje en dan om beurten een markeer halen.

Pff, meteen beginnen met een lastige. Gwenn zenuwachtig en Zusje zeer passievol en popelend om het klusje voor Gwenn te klaren.

Mooi om te zien hoe Zusje, die in de training met de baas nogal eens onzeker kan zijn, in dit geval zekerheid uitstraalt naar een zenuwachtige Gwenn. ”Ik haal die dummies wel even voor jou hoor”. Helemaal rustig op post is Zusje niet, maar wat markeert zij mooi en brengt ze de dummies keurig binnen. De dag kan al niet meer stuk.

De 2e proef: Waterwerk. Nou, zwemmen dat doet Zusje wel. Het eerste apport is zo binnen. Het tweede apport is lastiger. Zus moet flink zoeken en in haar zoektocht hoort Zus opeens de stem van Nataschja en ja, dat is de baas van de vader van haar puppenkinders en haar grote vriendin. Dus Zusje vindt echt dat ze even gedag moet gaan zeggen. Gelukkig gaat ze al snel door met haar werk en gaat ze ook het tweede apport, dat in een soort korfje blijkt te liggen, naar Gwenn brengen.

En dan mag Zus gaan zoeken. Dat doet ze graag, lekker door de bosjes rauzen. Wanneer Zusje het apport raapt, valt er een tweede apport op het water. Zusje ziet hem keurig vallen, brengt snel het eerste apport naar Gwenn om snel terug te komen voor het tweede. Gwenn hoort alleen maar een grote plons.. dat zit wel goed, die komt Zus ook wel brengen.

Ook de vierde proef gaat lekker. Het eerste apport zien Gwenn en Zusje vallen. De keurmeester zegt tegen Gwenn, dat ze eerst “vooruit” moet zeggen en dan “zoek apport”. Daardoor is Zus, die als een kanon vooruit gaat, iets langer aan het zoeken. De tweede markeer gaat super. Wat zijn we trots op Gwenn als ze zelf concludeert dat ze bij het eerste apport ook beter alleen “apport” had kunnen zeggen. Ze begint het spelletje steeds beter te begrijpen, maar ja, moet ook luisteren naar de meneer hè.

Op naar de laatste proef. Er is lawaai in het bos en er valt een schot. Daar is het te doen, en op een term “zoek apport” haalt Zus het apport uit het bos. Alweer lawaai in het bos, maar geen schot .. maar als Gwenn het commando “apport” geeft, dan is Zus er zeker van dat er nog iets gehaald moet worden, en ook het laatste klusje van de dag klaart Zus net zo enthousiast alsof het de eerste van de dag is.

Na even wachten om een sleep te mogen lopen gaat deze helaas, net voordat Gwenn en Zusje aan de beurt zijn, niet meer door, omdat de uitslag bekend is.

Superspannend hoor. Gwenn vond het allemaal niet zo goed gaan, maar hoe dan ook, wij zijn super trots op onze twee kanjers.

Bij het opnoemen van de plaatsen wordt het allemaal nog veel spannender, want Gwenn en Zusje worden maar niet genoemd … en dan blijkt dat deze super jonge combinatie als eerste is geëindigd!!!

Hoe trots kan je dan zijn!!!

 

      

Hoi ik ben Duko Kamphuis, ik heb voor de 5e keer meegedaan met de KWT

Het begon al met opstaan, heeeeeeel vroeg. We (mijn vader,  Lenny Kamphuis en ik) gingen alle spullen in de auto zetten. Toen reden we naar Putten, het was niet heel ver gelukkig. We kwamen aan en pakten alle spullen uit en richtten de prijzentafel in. Hij was heel mooi geworden. Daarna ging ik met een ander meisje en Femme paaltjes neerzetten voor de proeven en de wachtkamers. Daarna begon het. Mijn vader ging de dag uitleggen. Ons groepje was heel klein, we waren eigenlijk met z’n  vijven, maar één meisje was er niet. We begonnen bij proef 4 en die hield in dat je je hond het bos in moest sturen, en als het dan goed ging, dan kwam hij terug met een dummy. Mijn hond heet Hailey, een Engelse Springer Spaniël. Ik was de enige met een Engelse Springer Spaniël die meedeed. Hailey pakte allebei de apporten en ik was heel blij met haar. Toen gingen we naar proef 5. Daar moest je naast elkaar lopen, en toen moest  ik een dummy schuin tegenover me door de hond laten apporteren en dan weer andersom. Daarna hadden we pauze. Er waren lekkere pannenkoeken met stroop en poedersuiker en wat te drinken. Toen gingen we door naar proef 1, een dummy  moest je laten ophalen over het water, en als hij dan terug kwam werd er een dummy over zijn hoofd heen gegooid. Daarna moest je hond eerst die dummy afgeven en dan die anderen dummy ophalen. Dat deed mijn hond heel goed. Engelse springers zijn eigenlijk niet voor het apporteren, maar vooral voor het opzoeken en uitstoten van wild. Toen naar proef 2. Daar moest je de hond het pad opsturen en ging hij een dummy uit het water halen, en als het goed was, dan kwam hij met een dummy terug. Daarna nog een keer sturen, en daar kwam hij op het land nóg een dummy tegen. Die moest hij dan ook meenemen. Als laatste kwam proef 3.  Die was bij iemand die ik ken. Hij heeft ook springers en weet dat ze liever de struiken afzoeken naar wild dan een apport halen. Daar werd een dummy heel hoog gegooid en die moest hij ophalen, en als hij dan de dummy had afgegeven werd er heel snel daarna een andere dummy op het veld gegooid, en dan moest je hem laten apporteren. Daarna mochten we een proefje voor de lol doen, omdat ze de punten moesten gaan optellen. Dat proefje was: een eend uit het water of een sleep (dat is dat ze een geur over de grond heen trekken) en aan het einde lag een gans. Ik koos voor het water, en hij apporteerde goed. Daarna was de prijsuitreiking. Ik had jammer genoeg  niks gewonnen, maar had een super leuke dag gehad. Ik kreeg een zakje brokjes, een mooie medaille en een gave oorkonde waarop stond hoeveel punten ik had gehaald. Daarna gingen we opruimen en daarna naar huis. Iedereen wordt bedankt voor deze mooie dag en voor al het werk dat gedaan is. Volgend jaar doe ik zeker weer mee, en misschien is er dan een keurmeester die een leuke proef voor een Spaniël bedenkt.

Dit was mijn beleving van de KWT 2019.

Groetjes Duko.

De uitslag  van de verschillende groepen:

Groep 1:  6 – 9 jarigen

1. Quin kraak – Dainty Dimple of Eager Spirit

2. Milan vd Broek – Fendi

3. Sophie vd Berg – Shiva

 

Groep 2: 10 – 12 jarigen

1 Eva Suselbeek – Limitles Caska

2 Maud Kurver –  Impress Inoa the Second off April

3 Sophieke Punt – Whispering Oaks Aquena

Groep 3:  13 – 17 jarigen

1 Gwenn van der Linden –  Flora van de Waterlandspolder

2 Inge van de Spek – Dana

3 Sanne Polfliet  – Elan of the Hunting Harbour

 

Print Friendly, PDF & Email

Reacties zijn gesloten.