Opinie: Beperk dierenleed in Oostvaardersplassen – verminder grazende exoten

De emotionele discussie rond de hongerende grazers in het natuurgebied van de Oostvaardersplassen vraagt om een drastische koerswijziging.

Zoals gebruikelijk bij strenge winters doet iedereen weer graag mee aan de rituele dansen rond de Oostvaardersplassen. Dierenbeschermers willen voeren, Staatsbosbeheer zegt ‘nee’ en de proces-ecologen Olff en Vera roepen om het hardst dat de massale hongerdood en overbevolking een mooi voorbeeld van de natuurlijke processen zijn. Daarbij speelt de collectieve herinnering mee aan de immens populaire natuurfilm De Nieuwe Wildernis, die een tamelijk rooskleurig beeld geeft van wat er zich in het gebied afspeelt.

Het zou goed zijn om eens de bakens qua denken te verzetten en de ingevoerde grote grazers te beschouwen als invasieve exoten. Daar voldoen ze geheel aan, want:

1. ze zijn door de mens ingevoerd,

2. ze vermeerderen zich ongebreideld,

3. ze hebben geen natuurlijke vijanden,

4. ze vernielen de biotoop en

5. ze verdrijven de autochtone flora en fauna zoals egel, mol, muizen, hazen en reeën.

In Nederland worden om mindere reden exoten als de muntjak, de heilige ibis, de muskusrat en de huiskraai uitgeroeid.

Voor de Oostvaardersplassen houdt dat in dat je de kuddes reduceert tot beheersbare proporties. Dat zoiets niet zo maar gaat zal iedereen duidelijk zijn, hoewel er in recente winters, zoals die van 2012-2013, meer dan vijfduizend dieren werden afgevoerd. Met een tijdspad van vijf jaar en goed beleid kun je een hoop bereiken.

Geef de natuur echt een kans. Zonder een horde herkauwende invasieve exoten waarvan er jaarlijks meer dan duizend moeten worden afgeschoten

Zie voor meer informatie de Volkskrant:

Print Friendly, PDF & Email

Reacties zijn gesloten.