Illegaal gokken en illegale jacht blijken vaak samen te gaan binnen besloten criminele kringen, zo zegt de politie. Bij georganiseerde jachtgroepen lopen de inzetten per jachtpartij uiteen van ongeveer 100 euro tot bedragen rond de 30.000 euro.

Afgelopen zondag werden in het Zeeuwse Aardenburg vier mannen aangehouden op verdenking van stroperij, waarbij nu ook wordt onderzocht of in deze zaak sprake is van illegaal gokken.

Link tussen jacht en gokken

Aanleiding voor de uitleg van de politie is berichtgeving over de arrestatie van vier mannen op verdenking van stroperij, waarna CasinoNieuws.nl bij de politie navraag deed naar mogelijke gokactiviteiten rond de jacht.
Poliewoordvoerder Kim Nooyen bevestigt dat illegaal gokken en illegale jacht vaker samengaan in gesloten groepen, waarbij vooral op de prestaties van jachthonden wordt ingezet.

Bij deze jachten worden honden gebruikt om hazen, reeën of ander wild te vangen, en deelnemers kunnen wedden op onder meer het aantal dieren dat een hond vangt of welke hond het beste presteert.
De inzetten variëren daarbij van enkele honderden euro’s tot rond de 30.000 euro per weddenschap.

Volgens de politie wordt er niet alleen met geld gegokt, maar ook met voertuigen en andere waardevolle goederen.
Om het gokken mogelijk te maken, worden de jachtpartijen gefilmd en via besloten kanalen live gedeeld met een select publiek.

Nooyen geeft aan dat het gevangen wild voor de deelnemers vaak nauwelijks waarde heeft en na afloop wordt weggegooid, bijvoorbeeld in een sloot.
Dat onderstreept volgens de politie dat het de betrokkenen vooral om de competitie en de inzet gaat, niet om het vlees of natuurbeheer.

Aanhoudingen in Aardenburg

Maandag maakte de politie bekend dat vier mannen zijn aangehouden op verdenking van stroperij, na meerdere meldingen uit de omgeving van Aardenburg. Zij worden verdacht van overtreding van de Wet natuurbescherming en de Wet dieren.

Bij een controle aan de Noordstraat nam de politie onder meer een stroomhalsband met afstandsbediening, warmtecamera’s, kogeltjes en vijf hazewindhonden in beslag. De politie benadrukt dat stroperij een ernstig delict is dat het dierenwelzijn aantast en schade toebrengt aan natuur en biodiversiteit.

In sommige zaken van stroperij ziet de politie bovendien een directe verbinding met illegaal gokken, waarbij stropers weddenschappen plaatsen op de jacht zelf. Door de verwevenheid met andere criminele activiteiten kan stroperij zo deel uitmaken van bredere netwerken die mogelijk grensoverschrijdend actief zijn.

Onderzoek en oproep aan publiek

Het onderzoek naar de zaak in Aardenburg is in volle gang, terwijl de vier verdachten vastzitten op het politiebureau. Rechercheurs brengen hun mogelijke rol in stroperij en eventueel illegaal gokken in kaart.

Het gaat om mannen van 30, 31, 39 en 42 jaar oud, allen zonder vaste woon- of verblijfplaats.
De politie roept burgers op om signalen van stroperij of andere vormen van milieucriminaliteit te melden, omdat dergelijke tips vaak cruciaal zijn in het aanpakken van deze gesloten netwerken.

Meldingen kunnen worden gedaan via 0900-8844 of anoniem via Meld Misdaad Anoniem op 0800-7000.

Bron: Casinonieuws

Uitspraak 202505643/2/A3

Juridisch kader en achtergrond

De zaak betreft een ontheffing op grond van artikel 3.8, vijfde lid, van de Wet natuurbescherming (Wnb), verleend door het college van gedeputeerde staten van Fryslân op 2 december 2022. Deze ontheffing geeft de Faunabeheereenheid Fryslân toestemming om gedurende de periode 1 december tot en met 30 juni van elk jaar maximaal 429 steenmarters opzettelijk te vangen en te doden. De ontheffing is geldig tot en met 30 juni 2026.

Artikel 3.8 Wnb bevat een fundamenteel verbod op het opzettelijk doden, vangen of verontrusten van beschermde inheemse diersoorten. Het vijfde lid van dit artikel biedt echter de mogelijkheid om onder strikte voorwaarden ontheffing te verlenen van dit verbod. Een dergelijke ontheffing kan alleen worden verleend indien er geen andere bevredigende oplossing bestaat en de ontheffing geen afbreuk doet aan een gunstige staat van instandhouding van de populatie van de betrokken soort. Bovendien moet de ontheffing worden verleend om één van de in de wet limitatief opgesomde redenen, zoals het voorkomen van belangrijke schade aan gewassen, vee, bossen, visserij en wateren, of in het belang van de volksgezondheid en openbare veiligheid.

Voorlopige voorziening door de rechtbank

De rechtbank Noord-Nederland heeft in een eerdere procedure een voorlopige voorziening getroffen, waardoor het gebruik maken van de verleende ontheffing tijdelijk is verboden of beperkt. Dit betekent dat de Faunabeheereenheid vooralsnog geen gebruik kan maken van de mogelijkheid om steenmarters te vangen en te doden, ondanks de formeel verleende ontheffing.

Verzoek aan de Afdeling bestuursrechtspraak

Het college van gedeputeerde staten heeft zich gewend tot de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State met een tweeledig verzoek:

• Opheffing of wijziging van de voorlopige voorziening: Het college verzoekt de door de rechtbank getroffen voorlopige voorziening op te heffen of te vervangen door een andere voorziening die het gebruik maken van de ontheffing wél toestaat. Dit verzoek is gebaseerd op de stelling dat de belangen van schadebestrijding en populatiebeheer zwaarder wegen dan de bezwaren die aan de voorlopige voorziening ten grondslag liggen.
• Schorsing van de uitspraak: Daarnaast verzoekt het college om schorsing van de uitspraak van de rechtbank, zodat het tijdens de lopende bodemprocedure bij de Afdeling niet verplicht is om een nieuw besluit op bezwaar te nemen. Een dergelijke schorsing zou betekenen dat de rechtsgevolgen van de rechtbankuitspraak tijdelijk worden opgeschort.

Juridische en beleidsmatige context

De steenmarter is een beschermde inheemse diersoort die onder de Wet natuurbescherming valt. Tegelijkertijd kan de soort aanzienlijke schade veroorzaken aan gebouwen (met name dakisolatie), kippenhouderijen en andere infrastructuur. Faunabeheereenheid Fryslân voert namens de provincie het faunabeheer uit en heeft de ontheffing aangevraagd om schade te voorkomen en de populatie op een aanvaardbaar niveau te houden.

De procedure illustreert de spanning tussen soortenbescherming enerzijds en schadebestrijding en maatschappelijke belangen anderzijds. De Afdeling moet in dit kort geding beoordelen of de door de rechtbank getroffen maatregel proportioneel en noodzakelijk is, gelet op de belangen van beide partijen en de rechtmatigheid van de verleende ontheffing.

Processuele positie

De onderhavige uitspraak betreft uitsluitend de voorlopige voorzieningenprocedure. Dit betekent dat de Afdeling alleen beoordeelt of de getroffen voorlopige maatregel moet worden gehandhaafd, opgeheven of gewijzigd in afwachting van de definitieve uitspraak in de bodemprocedure. De voorzieningenrechter toetst daarbij aan de hand van een voorlopig oordeel over de rechtmatigheid van het bestreden besluit en weegt de spoedeisende belangen van partijen tegen elkaar af.

De definitieve beoordeling van de rechtmatigheid van de ontheffing en het besluit op bezwaar volgt in de bodemprocedure bij de Afdeling. De uitkomst van deze voorlopige voorzieningenprocedure is dus geen eindoordeel over de juridische houdbaarheid van de ontheffing zelf.

Relevantie voor de praktijk

Deze zaak is van belang voor provincie, faunabeheereenheid, jagersorganisaties en natuurbeschermingsorganisaties, omdat zij richting geeft aan de toepassing van artikel 3.8 Wnb bij het beheer van beschermde faunasoorten die schade kunnen veroorzaken. De uitspraak benadrukt het belang van zorgvuldige onderbouwing van ontheffingsaanvragen en de noodzaak om aan te tonen dat er geen alternatieve oplossingen voorhanden zijn en dat de populatie in een gunstige staat van instandhouding verkeert.

Uit DNA-onderzoek is gebleken dat meerdere aanvallen onomstotelijk door dezelfde wolf zijn uitgevoerd, waardoor deze officieel als probleemwolf wordt aangemerkt. Dit is de eerste keer dat een vergunning wordt verleend voor het afschieten van een wolf die vee heeft aangevallen.

Eerder zijn al twee keer afschotvergunningen verleend voor wolven, maar dit betrof een wolf die een hardloopster beet in Nationaal Park De Hoge Veluwe en een wolf in de provincie Utrecht die betrokken was bij meerdere bijtincidenten. Dierenrechtenorganisaties hebben zonder succes geprobeerd deze vergunningen tegen te houden. Beide wolven zijn tot op heden niet afgeschoten.

Een wolf die in Voorthuizen (GD) in korte tijd meer dan zestig schapen heeft gedood, mag worden afgeschoten. Dit heeft de provincie Gelderland donderdag besloten. Het roofdier heeft bijna twintig keer een correct aangebracht wolfwerend raster oversprongen om bij de schapen te komen.

Volgens het Landelijk Wolvenplan, het provinciale Wolvenbeheerplan en het Wolvenplan van de gezamenlijke provincies wordt een wolf die meer dan twee keer in twee weken tijd schapen aanvalt achter goedgekeurde wolfwerende rasters, als probleemwolf beschouwd.
Omdat andere maatregelen volgens deskundigen onvoldoende effect hebben om het gedrag af te leren, heeft Gelderland besloten de wolf die rondloopt in de gemeente Barneveld, af te laten schieten.

Voor het beheer van de wolf is een maatwerkvoorschrift afgegeven aan de Faunabeheereenheid Gelderland. Tegen dit besluit kan bezwaar en beroep worden aangetekend. De Faunabeheereenheid moet na publicatie vijf dagen wachten voordat het besluit mag worden uitgevoerd, zodat bezwaarmakers eventueel een voorlopige voorziening kunnen aanvragen bij de rechte

De Faunabescherming en Animal Rights hebben via sociale media laten weten dat ze naar de rechter stappen om te voorkomen dat de probleemwolf wordt afgeschoten. Ze hopen dat de rechter de afschotvergunning, die op korte termijn ingaat, zal schorsen Animal Rights beschouwt de vergunningaanvraag als een politieke, populistische actie van het Gelderse provinciebestuur. Het heeft niets te maken met de bescherming van vee, want dan zou men bijvoorbeeld schade-uitkeringen afhankelijk maken van genomen beschermende maatregelen en handhaven bij het niet bieden van afdoende bescherming’, aldus de dierenrechtenorganisatie..

Het rapport over het damhertenbeheer in Noord- en Zuid-Holland voor het seizoen 2023-2024 toont aan dat de populatie damherten door intensief beheer aanzienlijk is teruggedrongen, maar dat verdere inspanning nodig is om streefstanden en ecologische balans te bereiken.Het aantal dieren, dat jarenlang te groot was waardoor flora en fauna in gevaar raakten, is gedaald van ruim 5500 in 2016 naar een kleine 1000 dit jaar.

Doel en gebied

Het beheer richt zich op het terugbrengen van de populatie damherten tot 800-1000 dieren, waarvan 600-800 in het leefgebied AWD-BN (Amsterdamse Waterleidingduinen en Boswachterij Noordwijk) en circa 200 in NPZK (Nationaal Park Zuid-Kennemerland). Buiten de leefgebieden wordt gestreefd naar een nulstand ter voorkoming van schade en overlast[1].

Uitvoering en resultaten 2023-2024

– In het seizoen 2023-2024 zijn in totaal **2948 damherten** gedood: 2900 door beheer en 48 als valwild (overleden door andere oorzaken dan beheer
– Het grootste deel van het afschot vond plaats in de aangewezen leefgebieden, met focus op vrouwelijke dieren en kalveren om de reproductie en aanwas te beperken
– Na beheer zijn nog **338 damherten geteld in NPZK en 1083 in AWD-BN, met een dalende trend richting de streefstand, maar beide nog boven het gewenste niveau[.
– In de bufferzones en nulstandgebieden werd jaarrond beheer uitgevoerd om schade en overlast mee te bestrijden; buiten het leefgebied zijn vooral mannelijke dieren geschoten door hun exploratief gedrag.

Populatieontwikkeling en monitoring

– De damhertenpopulatie wordt jaarlijks in drie telronden gemonitord, waarbij weersomstandigheden de waarnemingen beïnvloeden en tellingen een minimale trend aangeven.
– Fluctuaties in getelde aantallen zijn mede het gevolg van terrein en telmethodiek, waardoor de daadwerkelijke populatie hoger ligt dan de tellingen suggereren.
– Strikte focus op het afschot van hinden en kalveren in AWD-BN zorgt voor een gestage daling van zowel populatieomvang als groeisnelheid.

Effecten op flora, fauna en wettelijke belangen

– Er is nog altijd sprake van schade aan natuur door overbegrazing en vertrapping door damherten, hoewel er in bepaalde zones eerste tekenen van herstel zichtbaar zijn (vooral vegetatie).
– Herstel in insectenpopulaties is nog niet duidelijk zichtbaar, mogelijk door de kleine schaal van beschermde zones en het ontbreken van kernpopulaties.
– Het aantal aanrijdingen met damherten vertoont een dalende trend, maar monitoring in komende jaren blijft essentieel.

Aanbevelingen en conclusies

– Voor komend beheerseizoen moet de nadruk blijven liggen op reductie van het aantal hinden en kalveren, met inzet van alle ter beschikking staande capaciteit.
– In AWD-BN is de streefstand voor hinden grotendeels bereikt, nu kan focus verschuiven naar reductie van mannelijke damherten en nieuwe aanwas[.
– In NPZK moet zowel het aantal hinden als herten verder teruggebracht worden; het waarnemingspercentage ligt daar lager door het open karakter van het gebied.
– Beheerinzet is voorlopig voldoende om, volgens het huidige Faunabeheerplan, de streefstanden te bereiken, mits de trend zich voortzet en de beheerinspanning gehandhaafd blijft.

Deze samenvatting presenteert de hoofdlijnen en resultaten van het beheer, en schetst de uitgangspunten en benodigde acties voor het komende jaar, gericht op ecologisch herstel en beperking van maatschappelijke schade.

Bron:
Rapportage-beheer-en-telling-damherten-Beheerseizoen-2023-2024.pdf

Het onderzoek richt zich op de invloed van recreatie op de vruchtbaarheid van edelherten op de Veluwe. Uit de resultaten blijkt dat niet-gemotoriseerde recreatie, zoals wandelen en loslopende honden, een negatieve invloed heeft op het aantal zwangere hindes en hun lichaamsgewicht. Dit effect is vergelijkbaar met de invloed van leeftijd.

Predatierisico en de invloed van de mens

Recreatie wordt wereldwijd beschouwd als een van de grootste bedreigingen voor beschermde gebieden en soorten. Menselijke activiteiten zoals jacht en recreatie kunnen predatierisico veroorzaken, wat invloed heeft op het stressniveau en energieverbruik van dieren. Sinds 1968 is het aantal recreanten op de Veluwe fors toegenomen met factor 19, wat dus automatisch leidt tot meer interacties tussen mensen en dieren.

Voor het onderzoek werden gegevens van 261 edelherten en verschillende recreatietypen geanalyseerd. Niet-gemotoriseerde recreatie bleek sterk negatief gerelateerd te zijn aan het aantal zwangere hindes en hun lichaamsgewicht, terwijl gemotoriseerde recreatie geen significant effect had. Tussen 1985 en 2015 daalde het aantal zwangere hindes en hun gemiddelde lichaamsgewicht, waarbij recreatie een grote invloed had, vergelijkbaar met de invloed van leeftijd.
Stress kan op twee manieren invloed hebben op de vruchtbaarheid van edelherten. Enerzijds kan het een direct effect hebben door het activeren van een stressreactie. Anderzijds kan het een indirect effect hebben door beïnvloeding van het lichaamsgewicht.
Er zijn echter nog veel meer factoren die van invloed kunnen zijn op de vruchtbaarheid, waaronder de leeftijd en dichtheid van soortgenoten en concurrenten (zoals wilde zwijnen) in het gebied.

Gegevens hierover zijn verzameld door de Wildbeheereenheid Zuidwest-Veluwe. Daarnaast heeft de beheerder van de Sayaguesa’s (een rundersoort) en Schotse hooglanders jaarlijks de dichtheden van de kuddes bijgehoudenVerder hebben ze gekeken naar de invloed van de jacht, die chronische stress kan veroorzaken en de dichtheid van een populatie kan beïnvloeden. Eveneens hebben ze gegevens van omgevingsvariabelen verzameld, zoals de aanwezigheid van wildvoederplaatsen, de grootte van het leefgebied, temperatuur en neerslag.

Van al deze factoren onderzochten ze of die gerelateerd konden worden aan het percentage zwangere hindes en hun lichaamsgewicht over de tijd, wat co-relationeel onderzoek wordt genoemd.

De bevindingen van het onderzoek zijn vergelijkbaar met resultaten van eerdere studies naar de korte termijneffecten van recreatie. Hieruit blijkt dat niet-gemotoriseerde recreatie, zoals wandelaars vaak met of zonder honden, meer invloed heeft op diergedrag dan gemotoriseerde recreatie, zoals auto’s. Dit is voornamelijk toe te rekenen aan de onvoorspelbaarheid van een activiteit: voetgangers, fietsers en loslopende honden kunnen onverwacht en op veel plekken in het gebied opduiken. Daarentegen hoort een dier een auto vaak al van ver aankomen en volgt een auto meestal een voorspelbare route.

Tussen 1985 en 2015 daalde het aantal zwangere hindes met 10,2 procent en nam het gemiddelde lichaamsgewicht met 8 kilo af. Ook de leeftijd van edelherten had (zoals verwacht) een sterke invloed op vruchtbaarheid en lichaamsgewicht. Het totale effect van recreatie (direct + indirect) op vruchtbaarheid blijkt ecologisch relevant en zelfs even groot als het effect van leeftijd. Het directe effect van niet-gemotoriseerde recreatie op vruchtbaarheid bedraagt ongeveer 68 procent van het totale effect, en is daarmee vele malen groter dan het indirecte effect via het lichaamsgewicht (29 procent van het totale effect).

Het belang van het onderzoek:

Het onderzoek toont aan dat er een sterke relatie is tussen recreatie en de vruchtbaarheid van edelherten. Het is belangrijk om de impact van recreatie op dieren beter te begrijpen om het beheer van diersoorten en natuurgebieden hierop af te stemmen en dieren te beschermen. Een studie op de Veluwe uit 2006 laat zien dat bezoekers zich steeds vaker buiten de paden begeven, wat kan leiden tot stress bij herten en mogelijk negatieve effecten heeft op hun vruchtbaarheid. Hoewel jacht ook stress kan veroorzaken, lijkt het effect minder groot, waarschijnlijk vanwege de beperkte duur van het jachtseizoen.
Andere factoren, zoals voedselkwaliteit, kunnen eveneens de vruchtbaarheid beïnvloeden, maar zijn niet onderzocht in deze studie. Toekomstig onderzoek kan meer inzicht bieden in deze aspecten.

Toepassingen voor natuurbeheer:

Om verstoring door recreatie te beperken, zou het natuurbeheer op basis van data en kennis van het gebied moeten worden uitgevoerd. Dit kan bijvoorbeeld door zonering, waarbij gebieden met hoge en lage recreatiedruk worden aangewezen. Dit zorgt voor uitwijkmogelijkheden voor dieren, terwijl recreanten het gebied kunnen blijven bezoeken. Daarnaast is het belangrijk dat bezoekers beter geïnformeerd worden over de impact van hun activiteiten op wilde dieren en de natuur.=

Bron: Nature Today

De Gelderse wolvencommissaris, Jan Markink, benadrukt dat hij niet zal lobbyen in Den Haag of Brussel. “Dat is aan de politiek,” zegt hij. Sinds deze maand is de oud-gedeputeerde van Gelderland de voorzitter van de Gelderse wolvencommissie. De commissie is uitgebreid, maar blijft een provinciaal adviesorgaan.

Realistischere kijk op de wolf

Volgens Markink wordt er nu zowel landelijk als provinciaal met meer realisme over de wolf gesproken. “In mijn laatste Statenvergadering als gedeputeerde werd serieus voorgesteld om de wolf af te schieten. Nu wordt daar realistischer over gedacht. Ook voorstanders van de wolf erkennen de risico’s meer.”

Recent viel een wolf in Leusden een aangelijnde hond aan en nam deze mee. Markink stelt dat er nagedacht wordt over vroegtijdige correctieve maatregelen tegen wolven met afwijkend gedrag.

Preventieve maatregelen

Markink geeft aan dat er veel te leren valt van andere landen zoals Polen, Duitsland en België, waar effectieve preventieve maatregelen worden toegepast. “België boekt goede resultaten met wolfwerende omheiningen. We moeten ook kijken hoe we vrijwilligers kunnen mobiliseren bij het plaatsen hiervan,” aldus Markink.

De samenstelling van de wolvencommissie is veranderd: alle deelnemers komen nu uit Gelderland en meer belanghebbenden, zoals de Faunabeheereenheid en de Sectorraad Paarden, zijn vertegenwoordigd. Er wordt nadruk gelegd op participatie, maar hoe dat precies vorm krijgt, moet nog worden bepaald.

Politiek beslist

Ervaring uit Duitsland leert dat er geen uniforme oplossing is. Daarom vindt Markink het belangrijk dat breed wordt meegedacht. “Ik wil geen te hoge verwachtingen scheppen. Wij blijven een adviesorgaan, de politiek beslist.”

De SP bekritiseerde de commissie omdat er vooral voorstanders van maatregelen tegen de wolf in zitten. Markink reageert laconiek: “Binnen de commissie wil ik geen discussie over voor of tegen de wolf. De wolf is er. We moeten een manier vinden om daarmee om te gaan. Als nodig, betrekken we externe experts, zoals natuurbeschermers.”

Nieuwe maatregelen en juridische obstakels

Markink benadrukt dat de vestiging van de wolf in Nederland vraagt om serieuze overwegingen over afschrikmethoden. “Het incident in Leusden onderstreept dat. Paintballen op wolven is een optie om gewenning te voorkomen, maar juridisch complex. Kuddebeschermingshonden zijn daarentegen een bewezen succes. Ik wil dat Gelderland vooroploopt in wolvenbeleid.”

Het provinciale faunabeheerplan wolf is inmiddels goedgekeurd door de Faunabeheereenheid en Gedeputeerde Staten van Gelderland. Daarmee is optreden tegen probleemwolven dichterbij gekomen. Het plan bevat ook de basis voor toekomstig populatiebeheer. De Gelderse wolvencommissie was hier niet direct bij betrokken.

Wetgeving en Europese ontwikkelingen

Goedkeuring van het plan betekent niet dat er direct ingegrepen kan worden. Voor maatregelen tegen een probleemwolf moet eerst een vergunning worden aangevraagd. Alleen bij acute onveilige situaties heeft een burgemeester de bevoegdheid om direct in te grijpen, bijvoorbeeld als een wolf een mens bijt.

Het faunabeheerplan bevat wetenschappelijke onderbouwingen over de ontwikkeling van de wolvenpopulatie, de aantallen in Gelderland en de schade die zij veroorzaken. Het biedt ook richtlijnen voor beschermings- en beheersmaatregelen. Gedeputeerde Staten willen een balans tussen populatiebeheer en natuurbescherming. “Wolven veroorzaken schade aan weidedieren en geven sommige mensen in de Veluwe een onveilig gevoel.”

De Faunabeheereenheid stelde het plan op in opdracht van Gedeputeerde Staten. De wolvencommissie, die gevraagd en ongevraagd advies geeft, was niet direct betrokken, al is de Faunabeheereenheid wel vertegenwoordigd binnen de commissie.

Om ingrijpen makkelijker te maken, moet de wet worden aangepast. Op 3 december 2024 besloot de Conventie van Bern de beschermde status van de wolf te verlagen van ‘strikt beschermd’ naar ‘beschermd’. De volgende stap is aanpassing van de Europese habitatrichtlijn, waarna nationale wetgeving kan volgen. Dit zou niet alleen ingrijpen bij probleemwolven vereenvoudigen, maar ook perspectief bieden voor toekomstig populatiebeheer.

Dien daarom je aanvraag voor verlenging (ruim op tijd) voor 31 maart in. Indien je hiermee te laat bent, verliest je omgevingsvergunning automatisch zijn geldigheid en zijn je wapens illegaal voorhanden, wat ernstige consequenties kan hebben. Elke politieregio werkt op een eigen manier en kan om specifieke documenten vragen. In de uitnodigingsbrief vind je een overzicht van de benodigde papieren en instructies voor het inplannen van je afspraak.

Uw afspraak kunt u online maken via “https://www.politie.nl/jachtakteverlenging.html“. Meer informatie over wat je nodig hebt en hoe de verlenging werkt, vind je op onze website: Omgevingsvergunning jachtgeweeractiviteit verlengen. Hier kun je de benodigde formulieren downloaden: Formulieren t.b.v. aanvraag/verlenging Omgevingsvergunning jachtgeweeractiviteit. Kortom, zorg dat je op tijd alles regelt en goed voorbereid bent, zo voorkom je vervelende verrassingen.

Zorg er vooral ook voor dat u de te overleggen stukken bij een verlenging compleet bij u heeft bij de afspraak op het politiebureau.

Zie hiervoor de afvinklijst, die wij hiervoor hebben opgesteld, dit zijn: