05-03-2010
| Startpagina Nieuwsarchief |
| In relatie met: |
De Oostvaardersplassen, voor de één, een natuurgebied vol prachtige diersoorten. Voor de ander een voorbeeld van verschrikkelijk dierenleed in Nederland.
Op deze site vind u beeldmateriaal en bevindingen, die wij hebben verkregen door meerdere bezoeken aan de Oostvaardersplassen, ondersteund door tekst en uitleg.
Kijk en oordeel zelf.
KIJK VOOR HET VIDEOFRAGMENT OP: http://www.youtube.com/watch?v=xi85x1VuNhI
Al het foto en videomateriaal van deze website is vrij te gebruiken. Mits de bron vermeld wordt. (www.oostvaardersplassen-sterfte.nl)
http://www.youtube.com/watch?v=xi85x1VuNhI
De Oostvaardersplassen wordt beheerd door Staatsbosbeheer die op haar beurt rapport moet uitbrengen aan het Ministerie van LNV. In de oostvaardersplassen wordt ecologisch beheerd. Dit wil zeggen, beheer waarbij de natuur zijn gang gaat en niet wordt gestoord door de mens. Hierbij monitoren ze de dieren en worden dieren alleen afgeschoten als er sprake is van ernstig lijden, aldus Staatsbosbeheer. Na aanleiding van de grote sterfte onder de grote grazers in de winter van 2004/2005 is er een internationaal comité aangesteld. Deze kreeg als opdracht mee de draagkracht van het gebied te bekijken ten opzichte van de grote grazers. (International Committee on the Management of large herbivors in the Oostvaardersplassen) Dit comité heeft een rapport uitgebracht (het ICMO rapport) waarin duidelijk wordt omschreven waaraan het gebied moet voldoen. Dit om een soortgelijke sterfte als in van de winter van 2004/2005 te voorkomen. Dit rapport is in 2006 uitgebracht. Doordat er in het gebied ecologisch wordt beheerd speelt de mens geen rol van predator. (jacht) Door de jaarlijkse geboortegolf, die al in januari start, is de populatie grote grazers de afgelopen jaren enorm gestegen. Resultaat, de winter draagkracht van het gebied is overschreden. Hierdoor is er in de winter niet genoeg voedsel in het gebied aanwezig waardoor de gehele populatie te kampen heeft met ernstig voedseltekort. Staatsbosbeheer beroept zich op het ICMO rapport en claimt dat ze op basis van dit rapport, wettelijk gezien niet in overtreding zijn.
Aangifte Staatsbosbeheer 10 maart 2010,
Arrondissements Parket Utrecht
Edelachtbare Heer,
Hierbij doet ondergetekende aangifte van strafbare gedragingen door de publiekrechtelijke rechtspersoon Staatsbosbeheer, gevestigd te Driebergen, waarbij de directie, in casu Drs. C.J. Kalden en hoofd terreinbeheer Ir. F. Vera van Staatsbosbeheer feitelijk leiding geven aan genoemde gedragingen van de rechtspersoon. Bij brief d.d. 12 januari jl. heeft Stichting Nationaal Dierenleed Fonds zich tot Staatsbosbeheer gewend. Kopie is bijgesloten. Ondergetekende verzoekt u die brief als onderdeel van deze aangifte te beschouwen. Staatsbosbeheer heeft niet, althans onvoldoende, gereageerd op voormelde brief. De reactie van Staatsbosbeheer hield - kort gezegd - in dat Staatsbosbeheer vasthield aan het door haar gevoerde beleid. Staatsbosbeheer heeft o.a. ondergetekende uitgenodigd om zich "een keer op de hoogte te laten stellen door Staatsbosbeheer". Staatsbosbeheer staat echter niet toe dat dezerzijds eigen en onbelemmerd onderzoek, in het gezelschap van door ondergetekende aan te wijzen gespecialiseerde deskundigen, naar de situatie ter plekke wordt ingesteld. Het lopen/berijden van door Staatsbosbeheer te bepalen routes op door Staatsbosbeheer te bepalen data en tijdstippen vormt naar de mening van ondergetekende onvoldoende waarborg voor een zuivere beoordeling van de situatie ter plaatse. Het beleid van van Staatsbosbeheer in dezen is ondergetekende daarenboven voldoende bekend uit (herhaald) bezoek aan (een gedeelte van) de Oostvaardersplassen, uit door Staatsbosbeheer vervaardigde informatie (website en brochures) als ook uit publicaties in de landelijke pers. Een kopie van het artikel in de NRC van 19 januari j.l. sluit ondergetekende te Uwen behoeve hierbij.
De visie van De Heer Veras wordt in dat artikel journalistiek weergegeven. In aanvulling op meergenoemde brief, die voor zichzelf spreekt, is ondergetekende ermee bekend geworden dat deze dagen door derden foto- en filmopnamen zijn gemaakt van taferelen die zich in het gebied van de Oostvaardersplassen afspelen. Daar blijkt onnoemelijk dierenleed uit. De betreffende opnamen worden op 11 maart a.s. tussen 17.50 u. en 18.40 u. op TV uitgezonden op "Eén vandaag", met de mededeling dat die opnamen "schokkende beelden" kunnen bevatten. Hoewel het gebied De Oostvaardersplassen weliswaar een natuurgebied is dat groter is dan 5000 ha bestaat slechts 200 ha daarvan uit z.g. vaste grond, op welke grond Staatsbosbeheer de in meergenoemde brief vermelde paarden, runderen en herten (de zogenaamde "grote grazers") indertijd heeft uitgezet. De betreffende vaste grond is niet alleen door een hek, maar ook door grote waterpartijen (de plassen) hermetisch afgesloten van de buitenwereld in dier voege dat op die (vaste) grond levende paarden, runderen en herten zich niet buiten de genoemde 2200 ha vaste grond kunnen verplaatsen zonder te verdrinken.
Op TV zal zo een verdrinkend dier worden getoond. Waar dus sprake is van 2200 hectare GRONDgebied (het begrip "natuurgebied" schept ten dezen verwarring) dienen genoemde runderen, paarden en herten te worden beschouwd als "gehouden dieren" in de zin der Wet, hetgeen met zich brengt dat Staatsbosbeheer een zorgplicht voor die dieren heeft. Die zorgplicht wordt door Staatsbosbeheer in zo ernstige mate stelselmatig niet nagekomen dat daardoor ernstig dierenleed, in casu uit- c.q. verhongering optreedt, een (voorwaardelijk) opzettelijke vorm van dierenmishandeling. Minst genomen is in dezen sprake van strijd met de Welzijnswet voor Dieren. Ten onrechte stelt Staatsbosbeheer zich op het standpunt dat genoemde gronden van ca. 2200 ha oppervlakte kunnen en mogen worden gezien als een type natuurgebied waarin het handelen van de mens een ondergeschikte rol speelt, immers Staatsbosbeheer houdt vol dat in casu sprake is van een "natuurgebied" dat groter is dan 5000 hectare. Dit laatste moge waar zijn, echter de Wetgever heeft voorgeschreven dat omrasterde gebieden kleiner dan 5000 ha moeten worden voorzien van z.g. "in-" en "uit-" sprongen, bij gebreke waarvan sprake is van "gehouden dieren". Hierbij heeft de Wetgever uiteraard, althans in alle redelijkheid, gedoeld op (vaste) "grond" en niet op "water" of "natuurgebied dat voor het grottste gedeelte uit water bestaat", zoals de Oostvaardersplassen.
Staatsbosbeheer tovert aldus een ieder een rad voor ogen. Een "in-" en/of "uit-" sprong kan toch immers niet in water worden gebouwd, althans heeft in water geen enkele zin of functie. Desalniettemin doet Staatsbosbeheer dus naar buiten toe voorkomen alsof het gebied waar meergenoemde herten, runderen en paarden leven, moet worden beschouwd als een "gebied met een oppervlakte van meer dan 5000 ha" waar de natuur zijn gang kan gaan. Die voorstelling van zaken is niet juist. In aanvulling op het hiervorenstaande veroorlooft ondergetekende U te wijzen op het ICMO-rapport. Dit laatste staat voor "Advice of the International Comittee on te Management of Large Herbivores in the Oostvaardersplassen" (ISBN 9032703528). In het betreffende model worden dringende aanbevelingen gedaan aan Staatsbosbeheer, welke niet of alle door Staatsbosbeheer zijn/worden nagekomen. Dit rapport gaat in kopie hierbij. Strikte aanbevelingen van ICMO zijn tot op de dag van vandaag door Staatsbosbeheer genegligeerd. Zo heeft Staatsbosbeheer (blz. 19 sub 5.4.1 van het ICMO-rapport) nagelaten te voldoen aan de "recommendations" als vermeld in hoofdstuk 3 van genoemd rapport (sub 1, sub 2.1, sub 2.3, sub 4 etc. etc. Waar Staatsbosbeheer volhardt in haar beleid, deze "gehouden" paarden, herten en runderen stelselmatig van voedsel onthoudt in de wetenschap dat vele dieren daardoor de langzame hongersdood zijn gestorven, sterven en zullen sterven alsmede/of in ernstige mate opzettelijk tekort schiet in de zorgplicht die Staatsbosbeheer tegenover deze grote zoogdieren heeft, maakt Staatsbosbeheer zich naar het oordeel van ondergetekende schuldig aan één of meerdere strafbare gedragingen. Gezien de ernst van die gedragingen, in het bijzonder vanwege het daardoor veroorzaakte dierenleed, verzoekt ondergetekende U over te gaan tot opsporing en vervolging.
Hoogachtend, namens de Stichting Het Nationaal Dierenleed Fonds,
Mr B.A. van Heuveln
Voorzitter
Op deze site vind u beeldmateriaal en bevindingen, die wij hebben verkregen door meerdere bezoeken aan de Oostvaardersplassen, ondersteund door tekst en uitleg.
Kijk en oordeel zelf.
KIJK VOOR HET VIDEOFRAGMENT OP: http://www.youtube.com/watch?v=xi85x1VuNhI
Al het foto en videomateriaal van deze website is vrij te gebruiken. Mits de bron vermeld wordt. (www.oostvaardersplassen-sterfte.nl)
http://www.youtube.com/watch?v=xi85x1VuNhI
De Oostvaardersplassen wordt beheerd door Staatsbosbeheer die op haar beurt rapport moet uitbrengen aan het Ministerie van LNV. In de oostvaardersplassen wordt ecologisch beheerd. Dit wil zeggen, beheer waarbij de natuur zijn gang gaat en niet wordt gestoord door de mens. Hierbij monitoren ze de dieren en worden dieren alleen afgeschoten als er sprake is van ernstig lijden, aldus Staatsbosbeheer. Na aanleiding van de grote sterfte onder de grote grazers in de winter van 2004/2005 is er een internationaal comité aangesteld. Deze kreeg als opdracht mee de draagkracht van het gebied te bekijken ten opzichte van de grote grazers. (International Committee on the Management of large herbivors in the Oostvaardersplassen) Dit comité heeft een rapport uitgebracht (het ICMO rapport) waarin duidelijk wordt omschreven waaraan het gebied moet voldoen. Dit om een soortgelijke sterfte als in van de winter van 2004/2005 te voorkomen. Dit rapport is in 2006 uitgebracht. Doordat er in het gebied ecologisch wordt beheerd speelt de mens geen rol van predator. (jacht) Door de jaarlijkse geboortegolf, die al in januari start, is de populatie grote grazers de afgelopen jaren enorm gestegen. Resultaat, de winter draagkracht van het gebied is overschreden. Hierdoor is er in de winter niet genoeg voedsel in het gebied aanwezig waardoor de gehele populatie te kampen heeft met ernstig voedseltekort. Staatsbosbeheer beroept zich op het ICMO rapport en claimt dat ze op basis van dit rapport, wettelijk gezien niet in overtreding zijn.
Aangifte Staatsbosbeheer 10 maart 2010,
Arrondissements Parket Utrecht
Edelachtbare Heer,
Hierbij doet ondergetekende aangifte van strafbare gedragingen door de publiekrechtelijke rechtspersoon Staatsbosbeheer, gevestigd te Driebergen, waarbij de directie, in casu Drs. C.J. Kalden en hoofd terreinbeheer Ir. F. Vera van Staatsbosbeheer feitelijk leiding geven aan genoemde gedragingen van de rechtspersoon. Bij brief d.d. 12 januari jl. heeft Stichting Nationaal Dierenleed Fonds zich tot Staatsbosbeheer gewend. Kopie is bijgesloten. Ondergetekende verzoekt u die brief als onderdeel van deze aangifte te beschouwen. Staatsbosbeheer heeft niet, althans onvoldoende, gereageerd op voormelde brief. De reactie van Staatsbosbeheer hield - kort gezegd - in dat Staatsbosbeheer vasthield aan het door haar gevoerde beleid. Staatsbosbeheer heeft o.a. ondergetekende uitgenodigd om zich "een keer op de hoogte te laten stellen door Staatsbosbeheer". Staatsbosbeheer staat echter niet toe dat dezerzijds eigen en onbelemmerd onderzoek, in het gezelschap van door ondergetekende aan te wijzen gespecialiseerde deskundigen, naar de situatie ter plekke wordt ingesteld. Het lopen/berijden van door Staatsbosbeheer te bepalen routes op door Staatsbosbeheer te bepalen data en tijdstippen vormt naar de mening van ondergetekende onvoldoende waarborg voor een zuivere beoordeling van de situatie ter plaatse. Het beleid van van Staatsbosbeheer in dezen is ondergetekende daarenboven voldoende bekend uit (herhaald) bezoek aan (een gedeelte van) de Oostvaardersplassen, uit door Staatsbosbeheer vervaardigde informatie (website en brochures) als ook uit publicaties in de landelijke pers. Een kopie van het artikel in de NRC van 19 januari j.l. sluit ondergetekende te Uwen behoeve hierbij.
De visie van De Heer Veras wordt in dat artikel journalistiek weergegeven. In aanvulling op meergenoemde brief, die voor zichzelf spreekt, is ondergetekende ermee bekend geworden dat deze dagen door derden foto- en filmopnamen zijn gemaakt van taferelen die zich in het gebied van de Oostvaardersplassen afspelen. Daar blijkt onnoemelijk dierenleed uit. De betreffende opnamen worden op 11 maart a.s. tussen 17.50 u. en 18.40 u. op TV uitgezonden op "Eén vandaag", met de mededeling dat die opnamen "schokkende beelden" kunnen bevatten. Hoewel het gebied De Oostvaardersplassen weliswaar een natuurgebied is dat groter is dan 5000 ha bestaat slechts 200 ha daarvan uit z.g. vaste grond, op welke grond Staatsbosbeheer de in meergenoemde brief vermelde paarden, runderen en herten (de zogenaamde "grote grazers") indertijd heeft uitgezet. De betreffende vaste grond is niet alleen door een hek, maar ook door grote waterpartijen (de plassen) hermetisch afgesloten van de buitenwereld in dier voege dat op die (vaste) grond levende paarden, runderen en herten zich niet buiten de genoemde 2200 ha vaste grond kunnen verplaatsen zonder te verdrinken.
Op TV zal zo een verdrinkend dier worden getoond. Waar dus sprake is van 2200 hectare GRONDgebied (het begrip "natuurgebied" schept ten dezen verwarring) dienen genoemde runderen, paarden en herten te worden beschouwd als "gehouden dieren" in de zin der Wet, hetgeen met zich brengt dat Staatsbosbeheer een zorgplicht voor die dieren heeft. Die zorgplicht wordt door Staatsbosbeheer in zo ernstige mate stelselmatig niet nagekomen dat daardoor ernstig dierenleed, in casu uit- c.q. verhongering optreedt, een (voorwaardelijk) opzettelijke vorm van dierenmishandeling. Minst genomen is in dezen sprake van strijd met de Welzijnswet voor Dieren. Ten onrechte stelt Staatsbosbeheer zich op het standpunt dat genoemde gronden van ca. 2200 ha oppervlakte kunnen en mogen worden gezien als een type natuurgebied waarin het handelen van de mens een ondergeschikte rol speelt, immers Staatsbosbeheer houdt vol dat in casu sprake is van een "natuurgebied" dat groter is dan 5000 hectare. Dit laatste moge waar zijn, echter de Wetgever heeft voorgeschreven dat omrasterde gebieden kleiner dan 5000 ha moeten worden voorzien van z.g. "in-" en "uit-" sprongen, bij gebreke waarvan sprake is van "gehouden dieren". Hierbij heeft de Wetgever uiteraard, althans in alle redelijkheid, gedoeld op (vaste) "grond" en niet op "water" of "natuurgebied dat voor het grottste gedeelte uit water bestaat", zoals de Oostvaardersplassen.
Staatsbosbeheer tovert aldus een ieder een rad voor ogen. Een "in-" en/of "uit-" sprong kan toch immers niet in water worden gebouwd, althans heeft in water geen enkele zin of functie. Desalniettemin doet Staatsbosbeheer dus naar buiten toe voorkomen alsof het gebied waar meergenoemde herten, runderen en paarden leven, moet worden beschouwd als een "gebied met een oppervlakte van meer dan 5000 ha" waar de natuur zijn gang kan gaan. Die voorstelling van zaken is niet juist. In aanvulling op het hiervorenstaande veroorlooft ondergetekende U te wijzen op het ICMO-rapport. Dit laatste staat voor "Advice of the International Comittee on te Management of Large Herbivores in the Oostvaardersplassen" (ISBN 9032703528). In het betreffende model worden dringende aanbevelingen gedaan aan Staatsbosbeheer, welke niet of alle door Staatsbosbeheer zijn/worden nagekomen. Dit rapport gaat in kopie hierbij. Strikte aanbevelingen van ICMO zijn tot op de dag van vandaag door Staatsbosbeheer genegligeerd. Zo heeft Staatsbosbeheer (blz. 19 sub 5.4.1 van het ICMO-rapport) nagelaten te voldoen aan de "recommendations" als vermeld in hoofdstuk 3 van genoemd rapport (sub 1, sub 2.1, sub 2.3, sub 4 etc. etc. Waar Staatsbosbeheer volhardt in haar beleid, deze "gehouden" paarden, herten en runderen stelselmatig van voedsel onthoudt in de wetenschap dat vele dieren daardoor de langzame hongersdood zijn gestorven, sterven en zullen sterven alsmede/of in ernstige mate opzettelijk tekort schiet in de zorgplicht die Staatsbosbeheer tegenover deze grote zoogdieren heeft, maakt Staatsbosbeheer zich naar het oordeel van ondergetekende schuldig aan één of meerdere strafbare gedragingen. Gezien de ernst van die gedragingen, in het bijzonder vanwege het daardoor veroorzaakte dierenleed, verzoekt ondergetekende U over te gaan tot opsporing en vervolging.
Hoogachtend, namens de Stichting Het Nationaal Dierenleed Fonds,
Mr B.A. van Heuveln
Voorzitter