De waterbehoefte van de hond Water is het belangrijkste bestandsdeel van alle levende organismen (70-75%).
Het vertegenwoordigt ook het grootste gedeelte van de dagelijkse voeding. Als water onthouden wordt, dan ontstaat er al snel een staat van uitdroging gekenmerkt door rimpels in de huid. Als deze zichtbaar worden, dan is er al een sprake van een waterverlies van 6%. Levensbedreigende symptomen ontstaan bij een watertekort van10-12%.
Drinkgedrag Onder normale omstandigheden drinkt de hond alleen overdag. Alleen bij een verhoogde temperatuur wordt ook ’s-Nachts gedronken. Honden kunnen hun waterbehoefte makkelijker aanpassen aan het watergehalte van het voer dan katten. Zelfs bij snelle wisseling van blik en droogvoer zijn honden toch in staat om hun totale wateropname per dag constant te houden. Honden zijn goed in staat om een verkregen water tekort snel te herstellen. Tekorten tot 80% kunnen in een keer hersteld worden door drinken. Het typische is hierbij dat de hond stopt met drinken, nog voordat het water de wand van het maagdarmkanaal is gepasseerd. Bij katten is dit vermogen beperkt tot 4% watertekort. Het spreekt natuurlijk vanzelf dat er geen ziekte ten grondslag mag liggen aan het watertekort, want dan is dit snelle herstel niet mogelijk. Waterbehoefte De dagelijkse waterbehoefte bedraagt 50-60 ml/kg lichaamsgewicht. Dit is ongeveer 2,5 a 3 maal de hoeveelheid droge stof die per dag wordt opgenomen.
Verschillende factoren zijn van invloed op de waterbehoefte:
voeding:
• de waterbehoefte stijgt ligt met het aantal maaltijden per dag, ook een hoog eiwit-“en /of zoutgehalte (NaCi) doe de waterbehoefte stijgen.
• fysiologie:
• jonge honden en volwassen dieren van de kleinere rassen hebben een grotere waterbehoefte: 80 ml/kg lichaamsgewicht: dit wordt veroorzaakt door een hoger stofwisselingsniveau en een slechter vermogen om urine te concentreren.
• * ziekte
• Lichamelijke aandoeningen waarbij vocht verloren gaat, leiden tot een verhoogde waterbehoefte. Te denken valt hierbij o.a. aan diarree, braken, bloedverlies, nierziekten, suikerziekte, etc.
• Temperatuur:
• Honden zijn nauwelijks in staat om een temperatuurstijging te compenseren door zweten. Om toch af te koelen gaan ze hijgen, waarbij het water verdampt van het oppervlakte van de tong. Dit is een doelmatig en snel werkend mechanisme, dit houdt echter in dat honden bij een aanhoudende hoge temperatuur (zomers in de auto) snel kunnen uitdrogen en het gevaar van een shock is dan niet denkbeeldig. Waterbehoefte bij inspanning
Inspanning doet de waterbehoefte sterk stijgen ten gevolge van het hijgen. Ook kan een eventueel hoge temperatuur van de omgeving waarin de inspanning plaats vindt de behoefte doen toenemen. Soms heeft de “stress” diaree tot gevolg waarbij ook water verloren gaat. De waterbehoefte neemt een factor 2 toe bij korte afstand rennen ( 1-25 km/dag) en met een factor 3 bij lange afstand rennen (30 km/dag).
Als voorbeeld: een sledehond die een wedstrijd loopt in een koud klimaat heeft een waterbehoefte van ca. 1 liter/kg. Lichaamsgewicht. Uitdroging wordt vooral gezien bij honden die niet in een goede conditie verkeren of honden die lijden aan overgewicht.
Als deze honden zich dan toch gaan inspannen, dan leidt dit tot indikking van het bloed, met andere woorden het hematocriet ( rodebloedcel gehalte) stijgt.
Het is moeilijk een vermoeide of “gestresste “ hond voldoende te laten drinken, daarom is het van groot belang om bij training de honden al te leren op gezette tijden voldoende voedsel en water tot zich te nemen. Praktisch wenken voor het drinken geven.
Enkele maatregelen om uitdroging te voorkomen:
- bescherm honden tegen zon en hitte,
- zorg dat er altijd voldoende vers water ter beschikking van de hond is,
als er lichamelijke prestaties verwacht worden:
- training dient plaats te vinden in de koele uren van de dag;
- na inspanning kleine beetjes water geven, het water mag niet te koud zijn;
- voeg water aan het droogvoer toe om de wateropname te verhogen,
- dit is vooral van belang bij poolhonden die van nature weinig drinken,
In geval van ernstige uitdroging verdient het aanbeveling om elektrolyten- oplossingen toe te voegen aan het water, dat voor en na prestaties wordt gedronken.
Vooral elektrolyten, natrium ( Na) Kalium (K), en bicarbonaat ( h2C03) Geschreven door Joop Hiddes | 
