| Datum:03-01-2011 | Trainingsweek bij Rupert Hill in Devon |
Heuvels, beekjes, heide en varens..  Een selecte groep van 9 voorjagers, allen met zwarte Labradors, had na een langdurige voorbereiding om Engeland met zijn quarantaine binnen te komen, de oversteek gemaakt en de lange reis naar Devon. Daar gaf de bekende toptrainer Rupert Hill van 21 tot en met 26 april een wervelende workshop. Rupert Hill, 74 jaar, toptrainer in Engeland en ook ver daarbuiten een grote bekendheid. In Hongarije en Oostenrijk wordt o.a. om de “Rupert Hill Trophy” gestreden. In Engeland is hij lid van de Engelse Kennelclub en vele andere Gundogclubs. Vele kampioenen zijn door hem in wedstrijden uitgebracht en gefokt, zijn kennelnaam “Bellever”is ook in Nederland zeer bekend. Een trainer die zijn sporen zeker heeft verdiend en beschikt over een grote dosis gezonde humor. Ook in Nederland heeft hij verschillende keren gekeurd, o.a. de I.W.T. Op verzoek van Henny M. Schoor was hij ook dit jaar weer bereid een workshop te geven op de prachtige terreinen rondom Tavistock. Start maandagmorgen 9.30 uur en met twee helpers, Tim en Brian het veld in. Na een eerste kennismaking werden de problemen van enkele honden doorgesproken, o.a. werd het inspringen behandeld. Ook had hij een passende oplossing om honden die “spinnend” vertrokken (dus draaiend om hun as) eerder te laten vertrekken, dus geen kans te geven te spinnen. Een van de deelnemende hond liet inderdaad verbetering zien, al is het moeilijk een hond op leeftijd nog van deze irritante gewoonte af te krijgen. De grote charme is echter de prachtige terreinen, de weidse blikken, de moors die deze tijd van het jaar bedekt zijn met “gorse” – een soort brem maar dan met gemene stekels – geven het geheel een prachtige kleur schakering. Het trainen gebeurt in gebieden waar nog van alles mag, geen bordje “Honden aan de lijn” of BOA’s die vragen naar identiteitsbewijzen om een bekeuring uit te delen. Alles kan en mag, mits er respect is voor de ander. De velden waren vaak gelegen in Natuurreservaten en werden bevolkt door grote kuddes schapen en pony’s, die nog afstammen van de pony’s die vroeger in de mijnen hebben gewerkt. Het leuke was o.a. het werken van de Labradors op de grote en zware stenen muren, die al enkele honderden jaren oud zijn. Het was opvallend dat honden die dit springen nooit eerder gedaan hadden, zo atletisch over de muren sprongen en hele kleine afzetpuntjes nodig hadden om bovenop de muur te komen.  Ook het zwemmen in zeer snel stromende beken was een uitdaging. Hier gingen ook de Labradors die normaal met een plons te water gingen, zeer behoedzaam over de keien naar de overzijde voor het apport. De gehele week werd met dummies gewerkt die door de beide helpers met veel elan op spectaculaire wijze ver en hoog gegooid werden. Een andere uitdaging waren de steile heuvels waarop een walk-up gelopen werd, met markeren moest je vliegensvlug opletten, werd er voor of achter gegooid? Waar viel de dummy in de varens of toevallig net achter het hoogste punt van de heuvel. De honden deden een enorme ervaring op aan markeren. Ondanks dat de honden zes volle dagen van de week actief waren, was het opvallend dat van grote vermoeidheid geen sprake was. Sommige honden kwamen iets trager terug, maar door de afwisselende lesstof bleven ze het leuk vinden.  Zaterdagmiddag was de afsluiting in de vorm van een kleine wedstrijd. Wie had nog de meeste puf voor een topprestatie?? Als keurmeester was uitgenodigd de sympathieke Keith Sandercock, een B- keurmeester die in Devon en omstreken met keuren heel actief is. Rupert had 4 proeven samengesteld. Begonnen werd met een walkup van twee honden tegelijk tegen de steile helling. Per hond twee apporten, één voor- en één achteruit. De volgende proef was een markeer en een blind, beide op het topje van een forse heuvel. Proef 3 was een blind, ca. 100 meter vooruit sturen tussen de Gorse door en proberen je hond niet uit het oog te verliezen. De laatste proef was een springproef, Rupert had een hek gemaakt en de dummy werd gemarkeerd geworpen tussen de Gorse. Het springen hadden de meeste honden goed onder de knie en ging op een enkeling na, bijna perfect. Voor de prijsuitreiking had Rupert drie grote zakken “Skinners” hondenvoer beschikbaar gesteld: 1e prijs: Henny M. Schoor – Foxtor Beatrice of Bellever – 71 ptn 2e.prijs Rony Michiels (België) - Dual’s Hope Ellynn – 66 ptn 3e prijs: Wil Keijzers – Faustus ExDunia - 64 ptn. En dan komt er aan een onvergetelijk week een einde. Wat hebben we genoten van de natuur en het mooie weer, er viel deze week geen druppel regen! De plannen zijn om voor 2009 weer een workshop bij Rupert te organiseren en er zijn nog enkele plekjes vrij. Wie belangstelling heeft: hennymschoor@dv-mail.nl Tekst en fotos: Ron van Stijn |