Startpagina
Nieuwsarchief

BILL EN ANNA CLARK

In juni  waren wij uitgenodigd om in Maine USA een trainingstage voor Retrievers mee te mogen maken. Het was voor ons een geweldige gewaarwording ruim 10 dagen in USA – in de Staat Maine – mee te mogen trainen met een Professional.

Het was helemaal een uitdaging, omdat we onze eigen Labrador retrievers hadden meegenomen en daar de geweldige Huntingtest oefeningen mee mochten verrichten.

Wij waren te gast bij Bill en Anna Clark, een zeer sympathiek en vakkundig echtpaar, beiden zeer nauw betrokken bij de Retrieversport.

Bill is inmiddels ruim 20 jaar actief als een Pro. Ca. 20 retrievers heeft hij in zijn kennels en traint iedere dag met deze honden een volledig programma.

Zijn vrouw Anna werkt hoofdzakelijk met de pups en jonge honden om de basis oefeningen aan te leren.

Is hij met jonge honden nog bezig met beginneling drill’s, met de oudere en ervaren honden wordt een Fieldtrial programma afgewerkt op een van de vele unieke terreinen in Maine U.S.A. De verschillende terreinen zijn ruim 100 ha. groot en worden alleen gebruikt voor de africhting van de retrievers.

Maine is op zich een ongelooflijk mooie Staat van Amerika, doch slechts 5 maanden per jaar! Maine ligt per auto ca. 8 uur rijden boven New York.

Van april tot en met september,  kan men hier heerlijk vertoeven. Dan zijn de weides groen en vol bloemen. In het najaar slaat het weer echter snel om.  Dat is dan de periode dat de familie Clark zich met alle honden en trainingsbenodigdheden naar South Carolina, het Zuiden van Amerika, spoedt. Ruim 2.000 kilometer zuidelijker.

Veel collega’s van Bill begeven zich in het najaar naar Texas, waar de grondprijs niet al te hoog is en men dus over reusachtige stukken trainingsterrein beschikt.

Zoals alle trainers in USA gebruikt Bill het volledige training programma van Mike Lardy. Door deze universiteit aan training kunnen honden ook heel gemakkelijk van de ene naar de andere trainer verhuizen en daar meteen weer volop meelopen.

Aanvang

Op 6 maanden oud wordt met de puppen begonnen met een licht trainings- programma en ook wordt op die leeftijd de E-collar geïntroduceerd.

Hoeveel van de collar gebruik wordt gemaakt, hangt helemaal af van de leeftijd. Eén ding is heel zeker, de band wordt alleen maar gebruikt om áán te leren en niet zoals bijna overal in Nederland, om áf te leren!

Iedere dag wordt er met drill’s begonnen. Men vindt het belangrijker om de drill’s goed uit te voeren, dan nagebootste proeven te doen. Bill is er persoonlijk voorstander van, dat als een proef niet goed verlopen is, thuis weer op drill’s te trainen en niet een soortgelijk terrein op te zoeken om de proef nog eens tot in den treuren na te bootsen.

Een drill bestaat meestal uit het lopen van drie lijnen naar gemarkeerde punten of men werkt volgens het systeem van het “wagon wheel”. Alle training is gebaseerd op het lopen van lijnen tot in de absolute perfectie.

En dan zijn er honden die voor een maand of 6 bij Bill verblijven. Het doel van de eigenaar is er een Junior Hunting Certificaat bij te halen. Stelt de eigenaar hogere eisen dan is de hond al snel meer dan één jaar in vol pension.

Die kosten lopen al behoorlijk op. Een volle maand training en pension bedraagt al snel tussen de $ 700,-- en $ 800,-- per maand.

Sommige honden blijven bijna hun hele leven bij een Pro. Zodra ze een jaar of tien zijn worden ze naar hun echte huis gehaald en slijten daar dan, vaak genesteld in het bankstel van hun eigenaar, de laatste dagen.

Voor Europa ondenkbaar dat je een hond uit handen geeft en alleen via de telefoon of email op de hoogte wordt gebracht van zijn prestaties.

De Amerikanen waren dan ook zeer verbaasd dat onze Engelse hondjes zo perfect luisterden, braaf in de auto zaten te wachten en mooi werk lieten zien.

Huntingtesten

Deelname aan een Huntingtest is niet alleen verschillend qua proeven in Europa, ook wat kleding betreft worden er eisen aan gesteld.

Is het voor Field trials vereist in een wit jasje aan de start te komen, de deelnemers aan de Huntingtesten mogen absoluut géén wit dragen, doch donkergroen of camouflage.

Amerika is trouwens wel het land waar camouflage erg populair is.

Dat het echter heel belangrijk is, duidelijk zichtbare kleding te dragen tijdens de training, laat Bill op bijgaande foto’s duidelijk zien!

In al zijn jaren van activiteiten met retrievers, waaronder Labradors- Golden en Chesapeakbay retrievers heeft hij meer dan 200 Junior-, 50 Senior en 40 MasterHunters afgeleverd, een ware prestatie.

Als men voor één Huntingtest slaagt, behaalt men “one leg”, vrij vertaald één poot. Om zich Junior Hunter te mogen noemen heeft met “four legs” vier poten nodig. Bij Senior en Master Hunter is dat systeem gelijk. Dit resultaat wordt toegevoegd op de stamboom van de hond, JH – Junior Hunter. Hetzelfde geldt voor SH en MH.

Een hond die echter éénmaal in zijn leven in een hogere klasse heeft meegelopen, kan nooit meer terug.

Het viel ons op dat het vrije wandelen zoals wij met onze honden dagelijks doen, in Amerika bij trainers niet voorkomt. De honden worden ‘s-morgens gelucht en gaan daarna de truck in om naar de trainingslocatie gebracht te worden.

Met iedere hond wordt per dag ca. twee tot drie keer getraind en een sessie duurt ca. 15 minuten. Doordat vooral in de zwaardere klassen hele grote afstanden in zeer korte tijd gelopen worden, soms 5 lijnen van ca. 250 meter, dus al gauw 2,5 kilometer, is het niet verwonderlijk dat de meeste honden hele indrukwekkende gespierde lichamen hebben.

Het dagelijkse leven van een Pro bestaat uit herhalen en herhalen van drills. Iedere dag weer hetzelfde programma aangevuld met enkele nieuwe oefeningen te land en te water.

Alles gaat gepaard met veel rust, fluitsignalen en weinig stemgebruik.

Vaak zijn er eigenaren die hun hond laten trainen door een Pro, als ze daar dan ook financieel toe in staat zijn.

 Ze brengen de hond dan echter zelf uit op Huntingtesten of Field Trials. Voor mensen die weinig tijd hebben misschien wel gemakkelijk, doch ik denk dat niet iedereen hier voor kiest.

Bill en Anna hadden er veel schik in om met onze Engelse honden te werken en hun kennis uit te wisselen.

Wij hebben er een bijzonder fijne tijd gehad en zijn deze geweldige trainers nog heel dankbaar.

Tekst en foto’s:

Henny M. Schoor

Soest