Een artikel van: Henny M. Schoor, Soest
 
In de apporteerwereld zijn weinig attributen waar zoveel onzin over wordt geschreven als de elektronische halsband.
In jagersvakbladen schrijft men regelmatig artikelen dat deze halsbanden gebruikt moeten worden ter bestraffing en correcties!
 
Voorbeelden ten overvloede: honden die achter de hazen aangaan moeten maar eens lekker “voelen” hoe het is als ze de elektronische halsband dragen en op die manier wordt dan getracht de honden dan achter het onbeschoten wild vandaan te houden.

Ook is het geen nieuw verhaal dat een trainster de halsband gebruikte bij een hond van een van haar cursisten om het zogenaamde “spinnen” af te leren, (vlak voordat de hond vertrekt voor een apport, draait hij verschillende keren om zijn as). De hond begreep niets van de zeer pijnvolle correcties, gilde alsof hij gemarteld werd en had na afloop 2 grote brandgaten in zijn hals, omdat de electr. halsband door de trainster op een hogere stand gezet was!
Een andere hond die te “hard” in de bek zou zijn, werd aan het einde van de sleep toen hij de eend wat hardhandig oppakte op een volle lading van zijn electr.halsband getrakteerd en liep in totale stress de A6 over. Via Amivedi werd de hond na ruim 6 uur tijdsbestek weer teruggevonden onder de bank in een winkelcentrum na een urenlange zoektocht.
 
Kijk, als je zo bezig bent met een electr. halsband moet het bezit van zo’n band verboden worden. In de handen van dit soort beulen is een band alleen maar een martelwerktuig.
 
In Amerika is dit absoluut niet het geval. In de bakermat van de electr.halsband wordt een “Collar” zoals ze het daar noemen, alleen maar gebruikt OM AAN TE LEREN  en niet om af te leren!
Dat is nou net het grote verschil tussen het gebruik in Nederland (en misschien ook wel de rest van Europa) van de collar  en de USA.

In USA wordt nooit gestraft met collars, ze gebruiken de band alleen om aan te leren.

Iedere trainer schuwt het niet om een nieuwe collar uit te testen op zijn arm, zodat men weet en voelt wat de kracht van de collar is.
Men begint vaak met honden vanaf 4 tot 6 maanden met de collar, de correcties die ze krijgen zijn van zeer zeer lage frequentie en wordt door de hond zeker niet als negatief ervaren.
Amerika, het land van lange lijnen, gebruikt de collar om de hond te leren rechte lijnen te lopen en om de hond bij het uitsturen, op volle vaart te laten werken!
Snel uit en snel in is het credo. En wat is er mooier om te zien, dan een hond die vlot en zeker werkt.
 
Trainers werken in USA met jonge honden die op een “pile”= (stapel dummies, soms wel 20 totaal), gezet worden, men begint op ca. 40/50 meter, zelfs nog iets korter en laat de honden dan op volle snelheid werken. In volle galop uit en volle galop terug. In deze leerzame periode kan het zijn dat een collar gebruikt wordt, om de hond te ondersteunen in zijn snelheid. Ook hier geldt dat de frequentie die gebruikt wordt een soort  “kieteltje” is en heeft niets te maken met de honden in Nederland, die vaak lichtgevende ogen krijgen bij het collar gebruik.
 
Na de jongehondenperiode gaat men in USA verder met het gebruik van de collar. Men gaat de honden nu uitsturen op lange lijnen, tot ca. 300 meter.
 
Er zijn in Nederland dan altijd lieden die zeggen, als het wild zover ligt loop ik er wel heen of neem de auto, maar we moeten er rekening mee houden dat in USA het lopen van lange lijnen een sport is en wij hier in Nederland MAP’s hebben, dat vinden wij weer leuk.
 
Het is dan ook een verrukking om de honden in Amerika te zien werken. Geen traag gehobbel, maar vlot werken is het credo. Snel apporteren en oppakken.
 
Nu zou men denken dat iedereen in de U.S.A. met een elektronische halsband werkt, niets in minder waar. Tijdens ons laatste bezoek aan USA bleek maar weer dat er voldoende trainers waren die bij de africhting van hun vaak zeer temperamentvolle retrievers geen collars gebruikte, doch de honden alleen op stem en fluit africhten.
 
En nu wordt natuurlijk de vraag gesteld in Nederland: hoe houd ik mijn hond achter de hazen vandaan. Heel eenvoudig, er is gewoon iets mis gegaan bij de jonge honden africhting, teveel vrijheid en geen appél en dan krijgt men later in het veld de rekening gepresenteerd. Door de hond in de beginfase te leren luisteren naar stem en fluit, doet later wonderen. Een hond die op jonge leeftijd geleerd heeft dat zijn plaats aan de been van zijn baas is, komt op bevel, piept niet en rustig op post is, is een voorbeeld waar naartoe gewerkt moet worden.
 
Gelukkig kent Nederland enkele trainers die weten hoe ze met de collar om moeten gaan, zij beheersen de technieken en zijn geen beulen. Deze trainers worden door het gebruik van de “slechten” er vaak op aangekeken dat zij een collar gebruiken, doch de praktijk heeft ons ook in Nederland bewezen dat een juist gebruik van de collar, ons een hond oplevert die met kwispelende staart zijn werk doet en vaak zeer hoge prestaties kan leveren.
 
Het is te hopen dat dit artikel eens duidelijkheid verschaft over het totaal verkeerde gebruik van de collar. Dat het in handen van ondeskundigen een zeer hardhandig apparaat is en zeer hondonvriendelijk en pijnlijk.
Het is dan ook begrijpelijk dat instanties als een Dierenbescherming bezwaar maken tegen deze banden, die door bijna 95% van de gebruikers in Nederland verkeerd wordt aangewend.
 

 
p.s. voor tophondenwerk in de USA  kunt u klikken op de site van
http://www.working-retriever.com/en dan gaan naar: Information and Qualifiers 2007 National Championship Nov 11-17: Morgan Hill, CA, bij Daily reports aanklikken en dan van dag tot dag de proeven bekijken.